Την αφήγηση του Κολοκοτρώνη την είχα διαβάσει ανάμεσα στα δεκαπέντε και στα τριάντα μου, δεν θυμάμαι πότε...
τότε που ρούφαγα, σαν τρελή, τις βιβλιοθήκες.
" Φύσα, ρούφα, τράβα τονε..."
λίγο η γλώσσα του, λίγο η σύνταξη, λίγο τότε η α πειρία η δική μου, η α γνωσία μου και η α σχετοσύνη μου, λίγο είχα καταλάβει τι έλεγε, γι αυτό και λίγο μου άρεσε...

τώρα τα κάνω λιώμα.
ό, τι συνέβηκε και με τον Όμηρο...
διαβάζω αρκετές φορές την κάθε παράγραφο, κρατάω δίπλα σημειώσεις, συμπεράσματα, κύρια σημεία, ερωτηματικά που είχα μέσα απ' τα χρόνια, μαρκάρω ένα - ένα τα θέματα , ονοματίζω τα ζητήματα που προκύπτουν, είτε έχουν να κάνουν με την ίδια ιστορία, είτε με το  ιστόρημα, π.χ. την γλώσσα, τους ιδιωματισμούς κ.τ.λ.

όχι, πως τώρα τα καταλαβαίνω όλα...
το απολαμβάνω όμως.

η ώρα κοντεύει τρείς κι έξω έχει 4 βαθμούς θερμοκρασία.

πλάκα έχω... αστειεύομαι με τον εαυτό μου...
έχω πέσει με τα μούτρα να αποδώσω κάτι τις, μα τέτοια που είμαι, δε θα το τελειώσω ούτε του χρόνου...
με το Liddel - Scott και τους Μπαμπινιώτηδες στοίβα, ψάχνω και την παραμικρή έννοια, της παραμικρής λέξης.
έτσι, δεν θα καταλήξουμε μήτε του χρόνου...
δεν πειράζει όμως, δεν με κυνηγάν οι μέρες, το κέφι μου , λέω, κάνω.


ὁ ἦν =  Αριστ. π. ψυχ. 1.1,2, μετά τα Φυσ. 6.4. "το τι ἦν είναι" δηλώνει την ουσιώδη φύση κάποιου πράγματος (τι εστιν είναι, Λατ. quid sit esse), όπου το ἦν φαίνεται ότι σημαίνει εστί.
- αυτό το ψάξιμο γιά το "είναι", μου θυμίζει τον Heidegger και τον φωτισμένο δάσκαλο Σ. Ρ.

με τέτοιες εξηγήσεις και παραπομπές, θα καταλήξουμε (ΑΝ καταλήξουμε, γιατί είναι πολύ πιθανό και να μην καταλήξουμε !) του χρόνου τον αντίχρονο...
μα δεν πειράζει, αφού το κάνω κέφι.


νομίζω έπεισα την Κ. να ξαναρχίσουμε σύντομα το περπάτημα στο βουνό.
θα ιδούμε... 
ας είμαστε πρώτα καλά...

Διάβασα τον βίο του Ιωάννη Θεολόγου, υιού του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης.

– το ιστορικό του πρόσωπο -  ως μαθητής του Χριστού – τα κατοπινά του χρόνια – στην Έφεσο – στην Πάτμο (?) – η συγγραφή της Αποκάλυψης.

Κατόπιν διάβασα για τους Χριστιανούς Προφήτες – τι είναι το «χάρισμα», οι χρησμοί και οι αποκαλύψεις.

Σε τι συνίστανται οι δυσκολίες για την ερμηνεία της Αποκάλυψης , δυσκολίες που έχουν να κάνουν με την ιδιάζουσα μορφή της, το περιεχόμενό της και τον σκοπό της.

Συμβολική γλώσσα, εικονική γλώσσα, μεταφορική γλώσσα – αριθμοί, γράμματα, χρώματα κ.τ.λ. με ειδική έννοια – ειδολογική συγγένεια με άλλα, πρότερα έργα .

Ερμηνεία ιστορική, γραμματική ή αλληγορική (?)

Ευαγγελίζεται μελλοντικά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας ή θεολογική προσέγγιση ;

- η βέβαιη κατάληξη της ιστορίας ; -

Ανά τους αιώνες, πολλαπλές μέθοδοι ερμηνείας… υπήρξαν ερμηνευτικές ακρότητες, αυθαιρεσίες, μυθομανίες.

Υμνογραφία – εικονογραφία - ναοδομία

Σύγκριση με τα λοιπά κείμενα της Κ.Δ.

Διαβάζω ερμητικά κλεισμένη στην κουζίνα, όλη μέρα σε συνθήκες σχεδόν απόλυτης παγωνιάς.

Ξέρω πως δεν πρέπει να παραπονιέμαι. Και δεν παραπονιέμαι.

Χτες βράδυ, είδαμε με την Road, ανθρώπους να κοιμούνται στο πεζοδρόμιο, στην έξοδο του μετρό...

Έτσι, το λατρεμένο μας χιόνι, αγαπημένη μου petite Therèse de Lisieux, σήμερα δεν γινόταν να το απολαύσουμε. 

.
δυό μέρες μετά που μιλήσαμε, ελαβα κάρτα απ' την Math.
στην bretagne σουρτούκεψε ...
περιμένω, λέει, να γυροβολήσουμε την Ευρώπη μαζί !
άκου "να γυροβολήσουμε" ... τρελλά ψάρια γυροβολάν στην Ευρώπη...
"Bretagne, γράφει, θάλασσα και αγροί. λουλούδια που θα σ' άρεσαν. εκπληκτικό γαλλικό φαγητό, κοχύλια στις τεράστιες παραλίες !"
πόσο πολύ μ' αρέσει, όταν με υπολογίζουν τα ανήψια στα σχέδιά τους... (signature : Donald duck )
προχτές πήρε τηλέφωνο και η Ελένη μου. πήγαμε στο Alba γιά καφέ. κουβεντιάσαμε με τις ώρες...
είναι ίσως, γιατί ξέρουν ότι φυλάω τα μυστικά τους.
ίσως και να τα ξαφνιάζει που δεν ακούν συμβατικές συμβουλές ...
'ετσι, ακουμπάν την καρδούλα τους.
δεν ξέρω τι χημείες είναι αυτές, αλλά μ' αρέσουν !

.
έχω δυό πολύ καλούς τόμους στα χέρια μου. καινούργιους. δώρα.
- "η Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα", έκδοση της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών αρχαιοτήτων.
και
- "Κάρολος Κουν", έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής τράπεζας.
τι χαρά να τα ξεφυλλίζω !
.
.
παλεύω ολημερίς σε σημειώσεις και μεταφράσεις ανάμεσα Ηρόδοτο και Θουκυδίδη.
ντρέπομαι, που δεν γνώριζα ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος έχει συνολικά μεταφράσει τον Θουκυδίδη !
ντρέπομαι - ξεντρέπομαι, αυτό είναι. με άλλα ασχολιόμουν κι αυτό δεν το γνώριζα...
παράλληλα, αντιλαμβάνομαι ότι δε με φτάνει ο χρόνος. αυτό μου δημιουργεί ένα άγχος.
νομίζω ότι μελετώντας θα έρθει από μόνο του αυτό που πρέπει να κάνω.
ναι. αλλά ΤΙ μελετώντας ;
σκέφτηκα να ανοίξω απ' την αρχή έναν - έναν τους τόμους της ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ Αθηνών, με την ιστορία του Ελληνικού έθνους.
πού να επικεντρωθείς ;
μάλλον στο Βυζάντιο ;
μου είναι στην ουσία και σε βάθος άγνωστη η εποχή... σαν μάθημα το μίσησα άλλοτε. δυό ολόκληρα χρόνια τη χρώσταγα τη Βυζαντινή ιστορία, εκείνον τον χοντρό τόμο της Χρ.
κι όταν καμιά φορά την έπαιρνα σχολείο να τη διδάξω, τόκανα με βαρειά καρδιά...
η αλήθεια όμως είναι, πως δεν είναι και τα καλύτερα τα βιβλία του Οργανισμού...
τα περισσότερα δεν σου δημιουργούν και καμιάν όρεξη γιά μάθηση...
.
κοιτάζω τον Ηρόδοτο.
και τον Θουκυδίδη.
πρέπει να κατέβω στην Αθήνα, να βρω βιβλία μεταφράσεις.
σημείωσα κάτι που μου φάνηκε σπουδαίο !
.

"Η μετάφραση του Βενιζέλου είναι γραμμένη σε μία καθαρεύουσα της εποχής που δεν διδάσκεται σήμερα αλλά είναι απόλυτα κατανοητή. Δεν είναι όμως η δημοτική όπως έχει καθοριστεί από την Πολιτεία και τα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Αξίζει βέβαια να αναφέρουμε ότι ο Θουκυδίδης του Ελευθέριου Βενιζέλου είναι πολλές φορές ορθότερος και από τους φιλολόγους που έχουν μεταφράσει το έργο του μεγάλου Αθηναίου ιστορικού. Και δεν είναι τυχαίο που ο Ελευθέριος Βενιζέλος δούλεψε περίπου δέκα χρόνια τη μετάφραση αφιερώνοντας κάθε μέρα 5-6 ώρες. Γι' αυτό και έχει έναν μεγάλο όγκο σχολίων, τα οποία βέβαια είναι ανέκδοτα και πρέπει κάποια στιγμή να εκδοθούν.

Όπως πριν από μερικά χρόνια, το 1998, εκδόθηκε ο «Επιτάφιος» του Περικλέους από τη Βουλή των Ελλήνων σε μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου, το οποίο επανεκδόθηκε το 2008 εμπλουτισμένος με τη μετάφραση στα αγγλικά και τα γαλλικά από δύο διακεκριμένους μεταφραστές, του C. Smith στα αγγλικά και της γνωστής μας Jacquelline De Romilly στα γαλλικά."

!

.

θα ήθελα να ανοίξω δύο μπλογκ ακόμα...

ένα γιά αγριολούλουδα ή μάλλον γιά τη φύση

και ίσως ένα μαγειρικής...