τι καλά, που συνάντησα ανθρώπους πολυ αγαπημένους μου, κάποιους είχα χρόνια να τους δω, κάποιους συναντώ όχι τόσο σπάνια... ξαδέρφια, παλιούς φίλους.
βαθειά χαρά γι αυτό, μ' όλο το δύσκολο της περίστασης...

τίποτα, μου φαίνεται, δεν γνωρίζουμε γιά την πόλη μας !
από το εντελώς τίποτα έως ελάχιστα πράγματα...

κάναμε σήμερα έναν μεγάλο περίπατο * στην οδό Αιόλου πάνω - κάτω και παραπάνω, ως τους αέρηδες, την πύλη της Ρωμαϊκής αγοράς, την Αδριάνειο βιβλιοθήκη, κι ως παρακάτω, στις παλαιές  εκκλησίες, στην τέως πλατεία Ταχυδρομείου νυν πλατεία Κοτζιά, κι ως το αγαπημένο μου στενάκι, την οδό Στρέϊτ, που εγώ μονάχα ξέρω γιατί την αγαπάω...

στα μάτια μου μπροστά έχω πάντοτε έναν άντρα, αφοσιωμένο στα γράμματα, στον λαϊκό πολιτισμό, αλλά και στο λαϊκό κίνημα (παιδάκι του δημοτικού τότε, δεν σκάμπαζα τέτοια ακόμα), τον έχω πάντα μες στα μάτια μου, να κρατάει με στοργή ένα παιδί απ' το χέρι και να το αμολάει μέσα σε ράφια με βιβλία, να ψάχνει...
ça suffit ... 


*ξενάγηση του Δήμου της Αθήνας

photos

foteini

Μ’ άσπρα πουλιά και σύννεφα
τον ουρανό θα ντύσω
και τ’ όνομά σου αθάνατο
στην πέτρα θα κεντήσω

Στο περιβόλι τ’ ουρανού
θα μπω για να διαλέξω
δάφνη μυρτιά κι αμάραντο
στεφάνι να σου πλέξω

Αθήνα, Αθήνα

Χαρά της γης και της αυγής
μικρό γαλάζιο κρίνο
Κάποια βραδιά

στην αμμουδιά
κοχύλι σου θα γίνω

Χαρά της γης

και της αυγής
μικρό γαλάζιο κρίνο

ça suffit ... 

.
τα τελευταία χρόνια προσπαθώ να συλλέξω
την "Πελοποννησιακή Πρωτοχρονιά".
τόμο - τόμο. όπου τη βρω, σε παλιατζίδικα βασικά, γιατί αλλού δεν υπάρχει κι όλα ...
δεν έχω άλλο λόγο, μόνο λέω το χρωστάω αυτό στον Μίμη, το θέλει η ψυχή μου, κι αν η δική του η ψυχή από κάπου βλέπει, το ξέρω ότι χαίρεται γι αυτό.
τον Μίμη, που παιδί με πήγαινε εκεί, στο δρομάκι της οδού Στρέϊτ, με αμόλαγε ανάμεσα σε πάγκους με βιβλία και μ' άφινε να ψάχνω...
ας δροσίζεται η ψυχούλα σου όπου βρίσκεται, αγάπην έδωσες, αγάπη παίρνεις, κι ας έχεις χρόνια φύγει
.
ο Μίμης, μου έφερε την πρώτη μου σάκκα, στην πρώτη τάξη του δημοτικού.
"έλα, ψυχή μου, να σου δώσω τη σάκκα σου !" πού να σταθεί τ' αγρίμι, εγώ ! τρεχάλα στο χτήμα μέσα στις πέτρες και στα χώματα, και τον θυμάμαι να τρέχει πίσω μου με τη σάκκα στο χέρι.
ήμουνε βλέπεις, το πρώτο απ' όλα τους τ' ανήψια, μόνο μου ως να γεννηθούνε όλα τ' άλλα, το πρώτο παιδί στην οικογένεια και το χαϊδεμένο.
"τι το τυραννάς το παιδί, την ξέρει την ιστορία" έλεγε άλλοτε στη μάνα μου, που φώναζε πως ψευτοδιάβαζα. κι εγώ την ιστορία την έλεγα σε κείνον.
άλλοτε, σαν έμπαινε άνοιξη και καλοκαίριαζε λίγο ο καιρός, με κατέβαζε στο καφενείο πίσω απ' τους άγιους Ασώματους, δίπλα στο μπακάλικο του Πλατόπουλου, όπου εκείνος έπινε τον καφέ του κι εμένα με κερνούσε βανίλλια υποβρύχιο
.
ο Μίμης. Αγωνιστής.
από κείνον έμαθα τον Παλαμά. τα "Γράμματα στη Ραχήλ", πρώτα σ' αυτόν τα διάβασα.
εκείνος έβαλε στα χέρια μου το Liddell-Scott,
τόμους της "Πελοποννησιακής Πρωτοχρονιάς" - Ιστορία – Λαογραφία – Τέχνη - Επιστήμη - δεμένους.
και τώρα, κάθε που μου περισσεύει κανα φράγκο, χώνομαι σαν κυνηγιάρικο σκυλί στα παλαιοπωλεία και προσπαθώ ν' ανακαλύψω ένα βιβλίο, να φτιάξω τη σειρά, τέσσερις τόμους βρήκα και πήρα σήμερα,
χρονολογίες - 1958, 1959, 1963, 1965,
.
ο τόμος του '59 με εξώφυλλο χαρακτικό του Τάσσου,
.
ξυλογραφίες - ελαιογραφίες - εικονογραφήσεις, των :
Τάσσου, Γ. Τσαρούχη, Φ. Κόντογλου, Β. Κατράκη, Γ. Σικελιώτη, Α. Σώχου, Ν. Χατζηκυριάκου Γκίκα, Σακελλαρίου, Δάφνης Κωστοπούλου, Κατσουλίδη, Μ. Τόμπρου
.
με συνεργάτες στα γραπτά, τους :
Β. Ρώτα, Τάκη Δόξα, Αθ. Ταρσούλη, Αλκη Τροπαιάτη, Νικηφ. Βρεττάκο, Γ. Ρίτσο, Γ. Ταρσούλη, Βούλα Δαμιανάκου, Σοφία Μαυροειδή Παπαδάκη, Μελισσάνθη, Π. Ολύμπιο, Σπύρο Μελά, Στρατή Μυριβήλη, Γεώργιο Βαλέτα, Ηλία Βενέζη, Αγγελ. Χατζημιχάλη, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο, Θ. Πετσαλη - Διομήδη, Φώτη Κόντογλου, Άγγ. Τερζάκη, Άγγ. Προκοπίου, Σπ. Μελά
κι άλλους, κι άλλους, αυτά τα ονόματα είναι λίγα, από όσα διάβασα μονάχα σ' αυτούς τους τέσσερις τόμους ! τα αληθινά θεριά της Ελλάδας !
.
τι ευτυχής είμαι απόψε, να κρατάω τέσσερα σαρακοφαγωμένα τεύχη στα χέρια μου !
τι δυστυχής είμαι, να μη φτουράω μήτε στο νυχάκι του...
.
.
.
.
.
.