Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2019

Καθόλου δεν βοήθησε   "Η μεγάλη νύχτα της Νάπολης"
την κακή, πολύ κακή, πάρα πολύ κακή ψυχική μου διάθεση.

Τελειωμό δεν θα έχει η μεγάλη νύχτα στη Νάπολη...
θα αναγεννάται απ' τις στάχτες της η νύχτα αυτή... θα κρατήσει ες αεί... εις τον αιώνα τον άπαντα...







Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019


















Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2019

Η πρώτη όπερα που είδα στη Λυρική Σκηνή, ήταν 
η .

Μας είχε πάει ο  μου, παιδιά, τον Γιώργο, τη Διώνη κι εμένα.
Δεν μπορώ να πω ότι αυτή η όπερα είναι η αγαπημένη μου, παρ΄όλ΄αυτά, έχει μερικά πολύ ωραία κομμάτια...









Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019

photos
foteini

Γεράνεια όρη

...κι οι γερανοί, που με τις φωνές τους, στον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, οδήγησαν σε αυτά τον Μέγαρο γιά να σωθεί (!)

Μόνο κατ' όνομα γνώριζα τα Γεράνεια όρη, κι αυτό απ' το σχολείο...

Μαγεύτηκα χτες και σήμερα...
Δάσος ατελείωτο... πυκνά πεύκα, δρύς, Κεφαλλονίτικα έλατα, σχίνα, πουρνάρια, στις κορφούλες πλατώματα ηλιόλουστα με αμπέλια κι ελιές

Σαρωνικός, Κορινθιακός, οι Αλκυονίδες νήσοι απέναντι.





Ξυλόφουρνοι...







αχ, Ελλάδα !
πάντα εδώ επιστρέφουμε :



à la manière de"...


Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει.

Στο Πήλιο μέσα στις καστανιές το πουκάμισο του Κενταύρου
γλιστρούσε μέσα στα φύλλα για να τυλιχτεί στο κορμί μου
καθώς ανέβαινα την ανηφόρα κι η θάλασσα μ' ακολουθούσε
ανεβαίνοντας κι αυτή σαν τον υδράργυρο θερμομέτρου
ώσπου να βρούμε τα νερά του βουνού.
Στη Σαντορίνη αγγίζοντας νησιά που βουλιάζαν
ακούγοντας να παίζει ένα σουραύλι κάπου στις αλαφρόπετρες
μου κάρφωσε το χέρι στην κουπαστή
μια σαΐτα τιναγμένη ξαφνικά
από τα πέρατα μιας νιότης βασιλεμένης.
Στις Μυκήνες σήκωσα τις μεγάλες πέτρες και τους θησαυρούς των Ατρειδών
και πλάγιασα μαζί τους στο ξενοδοχείο της "Ωραίας Ελένης του Μενελάου"·
χάθηκαν μόνο την αυγή που λάλησε η Κασσάντρα
μ' έναν κόκορα κρεμασμένο στο μαύρο λαιμό της.
Στις Σπέτσες στον Πόρο και στη Μύκονο
με χτίκιασαν οι βαρκαρόλες.
Τι θέλουν όλοι αυτοί που λένε
πως βρίσκουνται στην Αθήνα ή στον Πειραιά;
O ένας έρχεται από τη Σαλαμίνα και ρωτάει τον άλλο μήπως "έρχεται εξ Oμονοίας"
"Όχι έρχομαι εκ Συντάγματος" απαντά κι είν' ευχαριστημένος
"βρήκα το Γιάννη και με κέρασε ένα παγωτό".
Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει
δεν ξέρουμε τίποτε δεν ξέρουμε πως είμαστε ξέμπαρκοι όλοι εμείς
δεν ξέρουμε την πίκρα του λιμανιού σαν ταξιδεύουν όλα τα καράβια·
περιγελάμε εκείνους που τη νιώθουν.
Παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Αττική και δε βρίσκεται πουθενά·
αγοράζουν κουφέτα για να παντρευτούνε
κρατούν "σωσίτριχα" φωτογραφίζουνται
ο άνθρωπος που είδα σήμερα καθισμένος σ' ένα φόντο με πιτσούνια και με λουλούδια
δέχουνταν το χέρι του γερο-φωτογράφου να του στρώνει τις ρυτίδες
που είχαν αφήσει στο πρόσωπό του
όλα τα πετεινά τ' ουρανού.
Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει ολοένα ταξιδεύει
κι αν "ορώμεν ανθούν πέλαγος Αιγαίον νεκροίς"
είναι εκείνοι που θέλησαν να πιάσουν το μεγάλο καράβι με το κολύμπι
εκείνοι που βαρέθηκαν να περιμένουν τα καράβια που δεν μπορούν να κινήσουν
την ΕΛΣΗ τη ΣΑΜOΘΡΑΚΗ τον ΑΜΒΡΑΚΙΚO.
Σφυρίζουν τα καράβια τώρα που βραδιάζει στον Πειραιά
σφυρίζουν ολοένα σφυρίζουν μα δεν κουνιέται κανένας αργάτης
καμιά αλυσίδα δεν έλαμψε βρεμένη στο στερνό φως που βασιλεύει
ο καπετάνιος μένει μαρμαρωμένος μες στ' άσπρα και στα χρυσά.
Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει·
παραπετάσματα βουνών αρχιπέλαγα γυμνοί γρανίτες…
Το καράβι που ταξιδεύει το λένε ΑΓ ΩΝΙΑ 937.

Α/π Αυλίς, περιμένοντας να ξεκινήσει.
Καλοκαίρι 1936

Γ. Σεφέρης, Ποιήματα, Ίκαρος





μπάνιο 25ο





Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2019


  που μου έχουν κινήσει το ενδιαφέρον...

Τις ονομασίες τους, συναντάμε διασχίζοντας την εθνική οδό Κορίνθου- Πατρών, και από καιρό τώρα αναρωτιόμουν αν είναι ποταμοί υπαρκτοί, σύγχρονοι, ενεργοί ή απλά πρόκειται γιά ονομασίες παλαιές, ποταμών αρχαίων... 

Ψάχνοντας λοιπόν μέσα στην τεράστια, προσβάσιμη, (και γιά τούτο δημοκρατική) εγκυκλοπαίδεια, που ονομάζεται "Διαδίκτυο", ανακάλυψα πράγματα ενδιαφέροντα! 


Όπως, γιά παράδειγμα σε ένα δελτίο,

από την ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΑΤΡΑΣ :

"Αν ανέβει κανείς ψηλά – στον Κολοκοτρώνη ας πούμε – θα δει ότι η παραλιακή περιοχή της Αιγιάλειας είναι δαντελωτή με συνεχή ακρωτήρια και κόλπους. 
Θα παρατηρήσει επίσης ότι κάθε ακρωτήριο αντιστοιχεί στις εκβολές ενός ποταμού: 

ο Φοίνικας που δημιουργεί την παραλιακή περιοχή της Μπούκας στις Καμάρες, 
ο Μεγανείτης που φτιάχνει την πεδινή έκταση από Άκολη μέχρι τον Βιολογικό, 
ο Σελινούντας που έχει δημιουργήσει όλη την πεδιάδα του Αιγίου, 
ο Κερυνίτης στον Ελαιώνα, 
ο Βουραϊκός στο Διακοπτό, 
ο Κράθης στην Ακράτα και 
ο Κριός στην Αιγείρα. 
Μέχρι και ο μικρός Λαδοπόταμος έχει φτιάξει μια μικρή πεδινή έκταση στην Πούντα όπου εκβάλει.

Χωρίς τις προσχώσεις αυτών των ποταμών δεν θα υπήρχε πεδινή Αιγιάλεια ούτε παραλίες. Τα βουνά θα έπεφταν κατευθείαν στη θάλασσα

Γιά φαντάσου ! !

Κι ακόμα βρήκα, από το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ, σε δημοσιευμένη ΥΔΡΟΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ της φοιτήτριας ΝΑΝΟΥ ΕΛΕΝΗΣ--ΑΝΝΑΣ, τα εξής:
Ο Βουραϊκός ποταμός βρίσκεται στην περιοχή του Διακοφτού και έχει τις πηγές του στο Χελμό και τον Ερύμανθο, ενώ εκβάλει στον Κορινθιακό κόλπο και έχει σχηματίσει ένα εντυπωσιακό φαράγγι. 
Ο ποταμός Κράθις έχει τις πηγές του στο Χελμό απ’όπου αποστραγγίζει και τα νερά της Στυγγός και εκβάλει στην παραλία Ποροβίτσης, 
ενώ ο Σεληνούς εκβάλει ανατολικά του Αιγίου και οι πηγές του βρίσκονται στον Ερύμανθο. 
Στο Χελμό έχει τις πηγές του και ο ποταμός Κριός που χύνεται στην Αιγείρα, 
ενώ οι πηγές του Φοίνιξ είναι στο Παναχαϊκό και αυτός καταλήγει στην παραλία Λαμπιρίου. 
Οι ποταμοί: Πείρος στην παραλία κάτω Αχαϊας , που πηγάζει από τον Ερύμανθο και το Παναχαϊκό, 
ο Γλαύκος δυτικά της Πάτρας με πηγές στο Παναχαϊκό και 
ο Βελιτσιανός δυτικά του Ρίου, εκβάλουν όλοι στον Πατραϊκό κόλπο. 
Στα όρια των νομών Αχαϊας και Ηλείας βρίσκονται το Ρούστικο ποτάμι αλλά και ο ποταμός Λάρισσος που κατά την αρχαιότητα αποτελούσε τα όρια μεταξύ των δύο νομών.

Ξανά εγώ, γιά φαντάσου ! !


Πού βρέθηκαν τόσα ονόματα!; πού βρίσκονται τόσα ποτάμια!; τόσοι χείμαρροι!; 

πού βρίσκονται τόσα νερά !;

τους έψαξα όλους, έναν προς έναν...



Κριός
 "ποταμοὶ δὲ ἐκ τῶν ὀρῶν κατέρχονται ὑπὲρ τὴν Πελλήνην, πρὸς μὲν Αἰγείρας καλούμενος Κριός: ἔχειν δὲ αὐτὸν τὸ ὄνομα ἀπὸ Τιτᾶνος Κριοῦ: [12] <*Κριός δὲ> καὶ ἄλλος ὠνόμασται ποταμός, ὃς ἀρχόμενος ἐκ Σιπύλου τοῦ ὄρους ἐς τὸν Ἕρμον κάτεισι. καθότι δὲ Πελληνεῦσιν ὅροι τῆς χώρας πρὸς Σικυωνίους εἰσί, κατὰ τοῦτο ποταμός σφισι Σύθας, ἔσχατος ποταμῶν τῶν Ἀχαϊκῶν, ἐς τὴν Σικυωνίαν ἐκδίδωσι θάλασσαν." Παυσανία, Αχαϊκά

Θολοπόταμος
H Αιγείρα  τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα ήταν ένας μικρός οικισμός, το θαλάσσιο μέτωπό της εκτεινόταν από το Θολοπόταμο ως τον Κριό ποταμό

Κράθις
Το όνομα του Κράθι προέρχεται, σύμφωνα με τον Στράβωνα, από το Κίρνασθαι (αναμειγνύω, ενώνω), γιατί ο Κράθις έχει δύο κύρια ρεύματα που ενώνονται στην πορεία. Το ποτάμι κατά καιρούς πλημμυρίζει και προξενεί μεγάλες καταστροφές κυρίως στην παράλια ζώνη του.
Τον Μάρτιο του 1913 συνέβη μια μεγάλη κατολίσθηση…
Τα χώματα της κατολίσθησης έφραξαν προσωρινά την κοίτη του ποταμού Κράθι, δημιουργώντας έτσι μια υπέροχη ορεινή λίμνη, τη Λίμνη Τσιβλού τη γαλήνη της οποίας απολαμβάνουν πολλοί τουρίστες τελευταία.

Βουραϊκός
Το όνομά του το οφείλει στην Βούρα, την κόρη της Ελίκης και του Ίωνα την οποία αγάπησε ο Ηρακλής, και για την οποία κατά τον μύθο άνοιξε το φαράγγι για να μπορέσει να περάσει να φτάσει στη θάλασσα και να την συναντήσει.
Το φαράγγι του Βουραϊκού έχει μήκος περίπου 20 χιλιομέτρων. Ο ποταμός διασχίζει το φαράγγι πλαισιωμένος από πυκνή βλάστηση, απόκρημνα βράχια, καταρράκτες και σπηλιές. Στο φαράγγι περνά και ο οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού-Καλαβρύτων.
Στις όχθες του Βουραϊκού ποταμού υπάρχει σπήλαιο όπου κατά την μυθολογία ήταν μαντείο αφιερωμένο στον Ηρακλή. Εκεί οι προσκυνητές έριχναν τους αστραγάλους και διάβαζαν τους χρησμούς στους Πίνακες της Γνώσης.

Κερυνίτης
Pausaniae Graeciae Descriptio, Τόμος 2

3. «Μετά δε Ελίκην αποτραπήση τε από θαλάσσης ες δεξιάν, και ήξεις ες πόλισμα Κερύνειαν. Ώκισται δε υπέρ την λεωφόρον εν όρει , και οι το όνομα ή δυνάστης επιχώριος , ή ο Κερυνίτης ποταμός πεποίηκεν, ός εξ Αρκαδίας και όρους Κερυνείας ρέων, Αχαιούς τους ταύτη παρέξεισι. παρά τούτους σύνοικοι Μυκηναίοι κατά  συμφοράν αφίκοντο εκ της Αργολίδος.»


Σελινούντας
Το όνομα Σελινούντας απαντάται και σε άλλα ποτάμια του αρχαίου κόσμου.
Σελινούς λέγεται ο ποταμός της Σικελίας δίπλα στην ομώνυμη ελληνική αποικία των Δωριέων. Με το ίδιο όνομα απαντώνται ποτάμια στη Μικρά Ασία, την Εύβοια και την Ηλεία.
Ο Σελινούς κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν ποτάμιος θεός, ο οποίος οτα νομίσματα εμφανιζόταν μαζί με ένα φύλλο σέλινου.
Ανάμεσα στον Σελινούντα και τον Κερυνίτη ποταμό βρίσκονταν η αρχαία Ελίκη.

Φοίνικας
Εκ του Παυσανίου λέγοντος "Αιγίου δε την χώραν διέξεισι μεν ποταμός Φοίνιξ, διέξεισι δε και έτερος Μειγανείτας εις θάλασσαν ρέοντες"

Βολιναίος
 "ἀπωτέρω δὲ Ἀργυρᾶς ποταμός ἐστιν ὀνομαζόμενος Βολιναῖος, καὶ πόλις ποτὲ ᾠκεῖτο πρὸς αὐτῷ Βολίνα. παρθένου δὲ ἐρασθῆναι Βολίνης Ἀπόλλωνα..." Παυσανία Αχαϊκά

Ξυλοκέρα
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ τόμ. 62
"Ο ποταμός Σέλεμνος ή Ξυλοκέρα έχει δημιουργήσει βαθιές διαβρωσιγενείς χαράδρες, ενώ παρουσιάζει πυκνό σύστημα διακλαδώσεως μικρορευμάτων προς την ενδοχώρα, δηλαδή προς Ν., όπου και οι πηγές του."

Σέλεμνος

Ερείπια πόλης Αργυράς, πηγή Αργυρά, Σέλεμνος ποταμός. Ή παράδοση γιά τόν έπώνυμο τοΰ ποταμού ήρωα Σέλεμνο και τή θαλασσινή νύμφη Αργυρά. 



αυτά τα έμορφα...













Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2019

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2019


Βρίσκομαι μόλις 5 λεπτά με τα πόδια, από την "κλειστή", παραδοσιακή αγορά της Κέρκυρας, που μου αρέσει πάρα, μα πάρα πολύ...
Όταν είμαι εκεί, περνοδιαβαίνω συχνά ανάμεσα στους πάγκους με τα λαχανικά, τα φρέσκα ψάρια και τα φρούτα, τις ελιές, τις συκομαϊδες, τα κουμ κουάτ, τα σκόρδα, τα σαπούνια, τα μάτσα τις ρίγανες και τα λουλούδια. 

Μου αρέσει να πίνω το ουζάκι μου στον καφενέ που είναι μέσα στην λαϊκή αγορά... θαλασσινά από τον πάγκο κατευθείαν στη χύτρα και στο τηγάνι.

Εκεί λοιπόν εφέτος, απάνω στο αρχαίο τείχος που ζώνει την λαϊκή αγορά, πίσω απ' τον πάγκο της φίλης μου της μανάβισσας, ανακάλυψα ένα ωραίο γκράφιτι !






Πανέμορφο !