Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

"... η ζωή μου έγινε έτσι όπως έγινε και ξετυλίχτηκε πάνω σε δυό παράλληλους δρόμους 
- ένα δρόμο υποχρεώσεων, υπομονής και συμβιβασμών, 
κι έναν άλλο , 
όπου περπάτησε χωρίς συγκατάβαση , ελεύθερο, το βαθύτερο Εγώ μου-, 
γιατί γνώρισε και έζησε δυό κόσμους ξεχωρισμένους καθαρά..."

Γιώργος Σεφέρης έγραψε !
Oh, Dieu !





Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Παρασκευή βράδυ προς ξημέρωμα Σαββάτου είδε στον ύπνο της ένα όνειρο
διαυγές

ένα ακόμα όνειρο είδε
Σάββατο μεσημέρι κι αυτή ονειρεύεται
με διαύγεια

η διαύγεια, η ζωή που κυλά, όπως κυλά, η επιθυμία, βράδυ Παρασκευής, το όνειρο, η διαύγεια, η επιθυμία, μεσημέρι Σαββάτου, όνειρο, διαύγεια, η επιθυμία

των ανθρώπων τα πάθη, με διαύγεια η επιθυμία







Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016


" οξειδώθηκα 
μες στη νοτιά των ανθρώπων..."








Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Γιώργος Σεφέρης
γιαΝάπα, Α
……..

Ὡστόσο νόμιζα πὼς ἔβλεπα τόσα χρόνια
περπατώντας ἀνάμεσα στὰ βουνὰ καὶ στὴ θάλασσα
συντυχαίνοντας ἀνθρώπους μὲ τέλειες πανοπλίες...
παράξενο, δὲν πρόσεχα πὼς ἔβλεπα μόνο τὴ φωνή τους.

Εἴταν τὸ αἷμα ποὺ τοὺς ἀνάγκαζε νὰ μιλοῦν,
τ κριάρι πο σφαζα κι στρωνα στ πόδια τους...













Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας  Edward Franklin Albee

γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1928 και έφυγε απ' τη ζωή στις 16 Σεπτεμβρίου 2016.


(η ημερομηνία γέννησής του, 12 Μαρτίου,  
είναι η ίδια, αν θυμάμαι σωστά, με την ημερομηνία γέννησης 
του αγαπημένου μας ποιητή Μάνου Ελευθερίου).




Διαβάζω στον πρόλογο του Φώντα Κονδύλη, 
από το βιβλίο "Ισορροπία τρόμου", σε μετάφραση Φ. Κονδύλη , 
7ο στη σειρά "Παγκόσμιο θέατρο" των εκδόσεων ΔΩΔΩΝΗ 
(το έργο έχει μεταφραστεί και με τον τίτλο "Ευαίσθητη ισορροπία" 
- a delicate balance)


... "Επιχειρώντας μιά σύντομη ανακεφαλαίωση, θα πρέπει να τονίσουμε ότι ύστερα από τόσα χρόνια αποτελμάτωσης που μεσολάβησαν απ' τις κορυφαίες επιτεύξεις του Άρθουρ Μίλλερ και του Τεννεσή Ουίλλιαμς, απ' τις αρχές δηλαδή του 1950 ως το 1959, το αμερικάνικο θέατρο γνώρισε μιά σημαντική αναγέννηση...

... Από τις φυσιογνωμίες που έγιναν σπουδαίες τα τελευταία χρόνια .............
ο Έντουαρντ Άλμπυ, σαν θεατρικός συγγραφέας, είναι αναμφισβήτητα ο πιό σημαντικός.
..........................................................................................................

Το αμερικάνικο θέατρο άλλαξε.

Ο Έντουαρντ Άλμπυ δεσπόζει πάνω σ' αυτή την αλλαγή".










Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Ζάουμε Καμπρέ, Confiteor, 707 σελίδες, το τελείωσα απόψε.

Φυσικά πρόκειται γιά μεγάλη προσπάθεια βιβλίου ! 
Κατά την ταπεινή άποψη ενός μη ειδικού,
(που το διάβασε ωστόσο με προσοχή...) , είναι βιβλίο υπέρ εκτιμημένο.


τα μπάνια του λαού έγιναν μόλις είκοσι επτά.





Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

- με αφορμή την Καταλάνικη γλώσσα, στην οποία γράφτηκε αρχικά το Confiteor,
(προσεγγίζοντας και το θέμα της μετάφρασης των κειμένων),
και έχοντας στο παρελθόν μιά (πολύ σύντομη είναι η αλήθεια) επαφή με την δύσκολη Καταλάνικη γλώσσα

- με πρόσφατη αφορμή ακόμα το γλωσσικό ιδίωμα του Πιεμόντε της βόρειας Ιταλίας, που έτυχε αυτές τις μέρες κι ανακάλυψα, ψάχνοντας γιά ένα προσωπικό, δικό μου ενδιαφέρον


το γλωσσικό ζήτημα :

να υπάρχει

μία διεθνής, ομοιόμορφη γλώσσα, παγκόσμια και παγκοσμιοποιημένη, 
ΠΟΥ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ανάμεσα στους ανθρώπους

ή

η "lingua naturalis" του Dante, η γλώσσα με την οποία ο καθένας μεγάλωσε και πρωτομίλησε στον τόπο του, που όμως αυτό ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ  ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ των ανθρώπων




το ζήτημα κοινωνιολογικά μάλλον τίθεται :


- παγκοσμιοποίηση της γλώσσας, μία διεθνής, ομοιόμορφη, κοινή γλώσσα γιά όλους, προς χάριν της ΑΜΕΣΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ή

- προσπάθεια να διατηρήσουμε τις "μειονότητες" με τις ντοπιολαλιές τους,
να διατηρήσουμε τις εθνικές γλώσσες και προσπάθεια να διατηρήσουμε τις εθνικές ταυτότητες ;



δηλαδή,
εκείνο που τελικά θα βαρύνει, πρέπει να είναι η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ;

ή 

η αναγκαστική ομοιομορφία πρέπει να μας ενοχλεί κι οφείλουμε να συντηρούμε τις ιδιαιτερότητες, τα ειδικά και εθνικά χαρακτηριστικά ;




έχοντας από πολλά χρόνια ξεκαθαρισμένο μέσα στο δικό μου κεφάλι το δεύτερο,
την διατήρηση δηλαδή των χαρακτηριστικών, των ντοπιολαλιών και των εθνικών γλωσσών, 
γνωρίζω ότι η απάντηση δεν είναι διόλου αυτονόητη !


κατά τα συμφέροντα ή από άγνοια ή, τέλος πάντων γιά διάφορους και διαφορετικούς λόγους, υπάρχουν διάφορες απόψεις γιά το γλωσσικό...






κοιμούμαι
και η καρδιά μου ξαγρυπνά...






Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

"Confiteor Deo omnipotenti , 
beatae Mariae, semper virgini, 
beato Michaeli Archangelo, 
beato Joanni Baptistae, 
sanctis Apostolis Petro & Paulo, 
omnibus Sanctis 
& vobis, frattes, quia peccavi nimis cogitatione , verbo & opere : 
mea culpa : mea culpa : mea maxima culpa"




από το "Le Missel  romain, latin et francois  I"






του Ζάουμε Καμπρέ το Confiteor, είναι κάπως περίεργα γραμμένο βιβλίο...
στις πρώτες σελίδες μπήκα στον πειρασμό να το κλείσω, μα δεν το έκανα...
όσο προχωρεί καλυτερεύει, παρ' όλ' αυτά έχω την αίσθηση ότι η μετάφραση ίσως θα μπορούσε να είναι κάπως πιό "δουλεμένη".





Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Διαβάζοντας το “ευλογημένο καταφύγιο”, του Φώτη Κόντογλου,
στα προλεγόμενα γράφει :

“ο Κόντογλου δημιουργούσε οάσεις ερημίας 
και μέσα στον πολύβουο και πολυταραγμένο κόσμο”.


cela m'a frappée !
Ώρα σκεφτόμουν...  Πρόκειται, κατά τη δική μου αντίληψη, για φράση εξαιρετικής σημασίας, γιά την ίδια τη ζωή !
Κάθε μία λέξη αυτής της πρότασης περικλείει ένα ειδικό βάρος, μιά  σημαντική  έννοια.

Δημιουργούσε :

 – θετική δημιουργία ! να μη σ’ αγγίζει τίποτα χυδαίο. το κακό να χτυπάει πάνω σου και να εξοστρακίζεται...

να μπορείς να μετασχηματίζεις το κακό, το ευτελές, το αρνητικό, σε καλό, γιά τους άλλους και γιά σένα.


Ο πολύβουος και πολυταραγμένος κόσμος :

 – ο γνωστός δηλαδή πολυταραγμένος κόσμος ...


Οάσεις  ερημίας !

 - Αυτό κι αν είναι !...

Πρέπει ακριβώς να γνωρίζουμε τι πράγμα είναι οι οάσεις και τι πράγμα είναι η ερημία!
Τι ακριβώς είναι η ερημία και τι οι οάσεις...

Οι οάσεις ερημίας ! 






Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

- τι έγινε, Κιμ ; θα έλεγες με το ύφος το σκωπτικό...
δεν μπορούμε να βγάλουμε ούτε μιάν ανηφορίτσα ; ανέβαινε ! μην αγκομαχάς ! εμπρόοοος, ανέβαινεεεε !

όμως αυτή που μας ανέβασες σήμερα, Andrew, δεν ήταν μιά ανηφορίτσα... 

στην κορυφή του βουνού μας ανέβασες , στην κορυφή του Υμηττού, εντός ολίγων λεπτών με βήμα ταχύ, λες κι ήταν αυτό το τελευταίο αγαπησιάρικο καψόνι που είχες εφεύρει γιά τους φίλους σου, να τους έχεις να τρέχουν κοντά σου, και ν' ανεβαίνουν απνευστί στην κορφή του βουνού, στάζοντας μουσκίδι πάνω τους ο ιδρώτας. 



... καθώς τότε, που μας έκανες τις ασκήσεις γιά τους σεισμούς.


- γρήγορα, εντός δευτερολέπτων, μπήτε όλοι κάτω απ' τα θρανία !





ή όπως τότε, που μας κουβάλησες νύχτες πάνω στα βουνά, να δούμε μες τα σκοτάδια τους αστερισμούς με τα τηλεσκόπια, γιατί κάναμε, λέει, λάθος, κι άλλος αστερισμός είναι η Πούλια (πόχει εφτά παιδιά) κι άλλος η Αφροδίτη, κι έπρεπε να δούμε, λέει, και να τα εντυπώσουμε καλά όλα τ΄αστέρια της Πούλιας (πόχει εφτά παιδιά)...





θυμάσαι, ρε Andrew, μιάν ανοιξιάτικη εκδρομή που είχαμε πριν λίγα χρόνια πάει στο Πήλιο ;

ελάχιστοι συναινούσαμε πάντα στα αιτήματα γιά τις σχολικές εκδρομές κι ελάχιστοι λέγαμε : "θα πάρουμε την ευθύνη!"
οι 7 - 8 είμασταν στους 20 ή στους 25, που συνοδεύαμε (από παιδαγωγικήν ΑΠΟΨΗ και φιλότιμο) στις εκδρομές. 
όσοι δηλαδή από αυτήν την ομάδα είμασταν και σήμερα κοντά σου...

είχαμε πάρει τότε ένα πούλμαν με 50 παιδιά και πήγαμε τριήμερη εκδρομή στα Χάνια.

ωραίο πρόγραμμα είχαμε φτιάξει :" θα δούμε τη χλωρίδα, τα φυτά, τα δέντρα, θα τους δείξουμε και την Πορταριά, θα τους δείξουμε και την Μακρυνίτσα, θα τους πάμε κι απ' την άλλη πλευρά του Πηλίου να δουν τη θάλασσα, θα τους ταϊσουμε κι αυτό, θα τους ταϊσουμε κι εκείνο..."
Φτάνουμε βράδυ στα Χάνια, όλα είναι κανονικά, το  πανδοχείο είναι μέσα στο δάσος, μπαίνουμε στον χωματόδρομο με το πούλμαν, φτάνουμε στο πανδοχείο, ξεπεζεύουμε, τρώμε βραδυνό, πάμε στα δωμάτιά μας, κοιμόμαστε όλοι ξεροί.

Το πρωί σαν σηκωθήκαμε, το πούλμαν όλο καθώς και όλο το πανδοχείο ήσαν κουκουλωμένα από δυό μέτρα χιόνι.


Δεν μπορούσες να βγεις έξω να παίξεις, βούλιαζες μες το χιόνι , το λεωφορείο θαμμένο μέσα στο δάσος, η άσφαλτος μακριά, μέχρι και τα θηριάκια που είχαμε μαζί μας αγριεύτηκαν και κατάλαβαν πως δεν γινόταν να ξεμυτίσουμε.

Έτσι, ως να κοπάσει το χιόνι, καθίσαμε όλοι με τις παντούφλες και τις πυζάμες τρία ολόκληρα μερόνυχτα μπροστά στ' αναμμένο τζάκι και ψήναμε πατάτες και λουκάνικα, παίζοντας σκάκι και κουβεντιάζοντας.

Κι άλλα...


Είκοσι χρόνια στη δουλειά, ολημερίς μαζί, σ' όλα τα βαρέα ανθυγιεινά και τα δύσκολα, συν πάμπολλες εκδρομές και ταξίδια.

Εμείς φυσικά στην τσίτα ολονυχτίς, να κάνουμε από πριν συμφωνίες και συμβόλαια τιμής μαζί τους, να τους βάζουμε κάποιαν ώρα κατόπιν σκληρής διαπραγμάτευσης γιά ύπνο, να τριγυρνάμε ξύπνιοι στους διαδρόμους έξω απ' τα δωμάτιά τους κι αυτά να έχουν πηδήξει απ' τους ορόφους και να οργανώνουν σιωπηλά πάρτυ μέχρι πρωίας. 
Τά έχουμε δει όλα μαζί τους, έτσι δεν είναι ; ! 


Εργαστήρια ονείρων, Περιβαλλοντική εκπαίδευση, Ευρωπαϊκά προγράμματα (υπήρχε ακόμα η ΕΝΩΜΕΝΗ Ευρώπη...), Ειδική αγωγή, Παιδιά με αναπηρία, Αστρονομία (η αστρονομία σε οδήγησε στη NASA), 

τι σκατά αρχιτέκτονας πήγες κι έγινες;! Η εκ παίδευση  ήταν η κλήση σου !




Φοράω από χτες μαύρο ρούχο κι είναι αδύναμα τα μέσα μου, κι αδύναμο το σώμα μου.


Γιά την προσήλωσή σου μίλησαν σήμερα και γιά το ήθος σου.

Και ξέρεις, Andrew, τι θυμήθηκα ; Έναν τσακωμό που είχαμε κάνει κάποτε και σ΄έλεγα ανεδαφικό κι ουτοπιστή.
Ήταν στη μεγάλη απεργία των δυό μηνών, που τραβήξαμε στον Αρσένη , θαρρώ το 1997 (τον 20ο αιώνα!).
Εγώ γύριζα χιλιόμετρα κάθε μέρα όλη την Αθήνα ξεφωνίζοντας, passionaria φορτωμένη κάτι βαριά, ξύλινα πανώ κι εσύ τότε διαφωνούσες κι έλεγες : 
"αλλιώς πρέπει να απεργήσουμε ! πρέπει να φοράμε όλοι ένα κόκκινο περιβραχιόνιο απεργίας, και να μπαίνουμε στην τάξη να κάνουμε κανονικά το μάθημά μας!"
"δεν είμαστε Ινδοί, ούτε Γιαπωνέζοι, ρε Αντρέα !", σου φώναζα.
τέτοιο όμως ήταν το ήθος σου, Andrew, ήθος μεγάλου Γκάντι !


με ποιόν θα διαφωνώ τώρα, Andrew ;

ποιός θα με παίρνει πρωί πρωί στη γιορτή μου τηλέφωνο ;
και ποιόν θα παίρνω εγώ τ' Αγίου Αντριός, που αντριεύει το κρύο ;

πώς μπόρεσες, αδερφέ και έφυγες ;
πώς έγινε, αδερφέ, και έφυγες ;
άραγε οι ψυχές τριγυρνάνε στους αστερισμούς ; στο σύμπαν ;
βλέπεις τώρα από κοντά τους αστερισμούς ;
σου αρέσει από κοντά το σύμπαν ;
και ο πολικός αστέρας ;
και ο σταυρός του Νότου ;
κι η Πούλια πόχει εφτά παιδιά, φεύγει, Andrew, και σ' αποχαιρετά ;











Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

pêle-mêle σημειώσεις
μιάς νύχτας πολύ δύσκολης ...


Ο/Η kteos είπε...
Την καταβρήκες με το blog. Σαν το παιδάκι που παίζει με το καινούργιο παιγνίδι του! Ελπίζω να μην το βαρεθείς. Γιατί γράφεις όμορφα. Αν σε δει ο άνεμος, θα πάει τη λαλιά σου παντού. Κι ο ήλιος αν σ' ακούσει, θα στείλει λίγο από το φως σου σε γωνιές σκοτεινές.
Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 6:32:00 μ.μ.




Ο/Η kteos είπε...
Το ωραίο είναι πως νομίζεις ότι είναι αποκύημα φαντασίας!
Εμένα πάντως με άγγιξες βαθιά και ό,τι με αγγίζει είναι αληθινό.
Σ' ευχαριστώ.
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006 6:25:00 μ.μ.



Ο/Η kteos είπε...
Τρισαθλία κόρη, δεν είμαι εξαφανισμένος. Εργαζόμενος είμαι. Μα ... αληθώς είχαμε διαπληκτιστεί δια το κτήριο και το κτίριο; Πως είναι δυνατόν. Τα πράγματα είναι τόσον σαφή: δεν υπάρχει κτίριο. Ο οργολάβος έκτισε κτίσμα οικητήριο ή ευκτήριο (κατά πως γράφει ο παμμέγιστος), άρα κτήριο. Ο οργολάβος θα ηδύνατο να κτίσει κτιστήριο (και όχι κτίριο), αλλά δεν το έκαμε.

Σ.σ.: παμμέγιστος=Γ. Μπαμπινιώτης
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 22, 2006 12:17:00 π.μ.



Ο/Η kteos είπε...
"Μέσα του βουτώ και πάλι
Γνωρίζω πόσο πονάει
Το τίμημα είναι όταν μπαίνεις
μέσα στην πιο λαμπρή φλόγα

Πάντοτε διαφορετικό

Το πάθος
Το πάθος"

(La Passione - Shirley Bassey)

Μέρι Χρίστμας του ολ οβ γιου
Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 12:18:00 π.μ.






Blogger Ο/Η kteos είπε...
Εξ Αιρετικόν το θέμα που θέσατε. Βέβαιος ειμί πως την κοινωνίαν μας θα απασ Χολήσει τα μάλα.

Δι αυτό ας εμ Παιδώσομεν το Κείμενον, ένθα κείμενον πλήρες παρα Πόνου σφόδρα ο Δείρεται

Κείμενον Αρχών δια την Λειτουργίαν Χώρας τινός της Α ΦΡΙΚΗΣ Ηπείρου ήτις κατοικείται υπό λευκών


ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ–Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα


Άρθρο 16 – (Εκ Παίδευση, Τέχνες, Επιστήμη)


1. Η τέχνη (των talents shows συμπεριλαμβανομένων) και η επιστήμη (δω παπάς-κει παπάς), η έρευνα (έρευνα; τι είναι έρευνα;) και η διδασκαλία (ειδικώς αύτη η τελευταία) είναι ασύδοτες. Η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί αγγαρεία του Κράτους και γενικώς αποφεύγεται.

2. Η παιδεία αποτελεί βασικό μπελά για το Κράτος και τους τηλεοπτικούς διαύλους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική εξόντωση των κατοίκων της χώρας, την ανάπτυξη της παραταξιακής τε και σωματειακής (ποδοσφαιρικώς ομιλούντες) συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπέ Φθηνους οπαδούς, οσφυοκάμπτες, καταναλωτές και τηλεθεατές.

3. Τα έτη υποχρεωτικής ταλαιπωρίας δεν μπορεί να είναι λιγότερα από εννέα. Αν ο τάλας μαθητής δυσκολεύεται να παρακολουθήσει την εννεαετή υποχρεωτική φοίτηση, επιτρέπονται τα βασανιστήρια ίνα όπως τον πείσωμεν (το κωλόπαιδο).

4. Όλοι οι κάτοικοι έχουν δικαίωμα να βασανιστούν δωρεάν, στα κρατικά ιδρύματα βασανισμού. Το Κράτος ενισχύει τους σπουδαστές που δεν εκφράζουν άποψη, καθώς και αυτούς που έχουν ανάγκη από ειδική αντιμετώπιση (χε, χε, χε)

5. Η τελική εξόντωση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημόσιας αυθαιρεσίας με πλήρη ασυδοσία. Τα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την ανοχή του Κράτους και απαγορεύεται να ενισχύονται επαρκώς οικονομικά. Αξιολόγηση ή εκσυγχρονισμός των ιδρυμάτων αυτών απαγορεύεται αυστηρώς.
Η επ΄ αμοιβή προετοιμασία των πολιτών για την είσοδό τους στα ανώτατα αυτά ιδρύματα καταδικάζεται μετά βδελυγμίας από το σύνολον της κοινωνίας, αλλά είναι υποχρεωτική και ενισχύεται παντιοτρόπως υπό όλων των παραγ Όντων της ... της ... της (πως την είπαμε;) α ... της παιδείας.

6. Οι καθηγητές των ανώτατων εκ Παιδευτικών ιδρυμάτων είναι δημ Όσιοι λειτουργοί. Το υπόλοιπο διδακτικό προσωπικό τους επιτελεί επίσης δημ Όσιο λειτούργημα, με τις προϋποθέσεις που νόμος ορίζει. Τα σχετικά με την κατάσταση όλων αυτών των προσώπων καθορίζονται από το νόμο της Ζούγκλας. Οι καθηγητές των ανώτατων εκ Παιδευτικών ιδρυμάτων δεν μπορούν να παυθούν προτού λήξει σύμφωνα με το νόμο ο χρόνος υπηρεσίας τους παρά μόνο εάν φονεύσουν ή ασελγήσουν. Νόμος ορίζει το όριο ηλικίας των καθηγητών των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Εωσότου εκδοθεί ο νόμος αυτός οι καθηγητές που υπηρετούν αποχωρούν αυτοδικαίως και αυτομάτως κατά την διάρκειαν της νεκρωσίμου ακολουθίας.

7. Η επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το Κράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρία χρόνια. Αν μία ειδίκευσις απαιτεί εκπαίδευσιν μεγαλυτέρας διαρκείας, αύτη απαγορεύεται αυστηρώς.

7,5. Μαθητές που αποκλίνουν από τον μέσο όρο απομακρύνονται από τα εκ Παιδευτήρια κάθε βαθμίδας και αποθηκεύονται σε ειδικές αποθήκες μακράν του κοινωνικού συνόλου.

8. Νόμος ορίζει τις προϋποθέσεις και τους όρους χορήγησης άδειας για την ίδρυση και λειτουργία εκ Παιδευτηρίων που δεν ανήκουν στο Κράτος, τα σχετικά με την εποπτεία που ασκείται πάνω σ' αυτά, καθώς και την υπηρεσιακή κατάσταση του διδακτικού προσωπικού τους. Η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες (idiots) απαγορεύεται. Δεν απαγορεύεται όμως η σύσταση ανώτατων σχολών από επιτήδειους. Γενικώς, επιτρέπεται η λειτουργία τέτοιων σχολών έστω και χωρίς τη σύστασή τους!

9. Ο αθλητισμός και ο χουλιγκανισμός τελεί υπό την προστασία και την ανώτατη εποπτεία του Κράτους.Το Κράτος επιχορηγεί και ελέγχει τις ενώσεις των αθλητικών σωματείων και τις ενώσεις των χουλιγκάνων. Η καταστολή του χουλιγκανισμού αποτελεί ευθύνη της πολιτείας και επιχορηγείται από τους πολίτες μέσω της άμεσης φορολογίας. Αν οι χουλιγκάνοι απουσιάζουν επί μακρόν από τα δρώμενα, το Κράτος έχει την υποχρέωση να τους επαναφέρει και εις την συνέχεια να εφαρμόσει καταστολήν.

Απαγορεύεται αυστηρώς η συμμετοχή δημοσίων λειτουργών κάθε βαθμίδας (υπουργών, υφυπουργών, γραμματέων και γραμματισσών, κλητήρων κ.λπ.) σε εκδηλώσεις χουλιγκανισμού. Εξαίρεση αποτελούν οι εκδηλώσεις πολιτικού προβληματισμού ή κομματικής ενίσχυσης.

** ΤΜΗΜΑ Δ' – Ακροτελεύτια διάταξη
Άρθρο 120 – Το δικαίωμα της αντίστασης)
4. Τέτοιο δικαίωμα δεν υφίσταται. Ποιος σου είπε ρε ότι μπορεί ο πάσα ένας να αμφισβητεί το Κείμενο αυτό άμα λάχει να 'ουμ.
Τετάρτη, Νοεμβρίου 29, 2006 4:32:00 μ.μ.





 Ο/Η kteos είπε...
Καλησπέρα
Εκεί πέρα
Οίδα φως και bicα
Τώρα θα κλήσεις το φως;
Πάντως όταν τους είπα κι εγώ "κουφάλες", όπως κι ο Διονύσης,
Κόντεψα να φάω Ε.Δ.Ε.!
Ε και;
Τρίτη, Νοεμβρίου 21, 2006 7:44:00 μ.μ.




Blogger Ο/Η kteos είπε...
"Ουδέποτε πλέον θα πέσω εις έρωταν πάλιν ... "

Ωωωωω,πόσαι μνήμαι ηγέρθησαν επί τω ακούσματι του άσματος τούτου του Θωμά Ιωάννου!! Εύγε νεάνις.
Τετάρτη, Οκτωβρίου 31, 2007 11:28:00 μ.μ.



Blogger Ο/Η kteos είπε...
Γεια σου φιλενάς,

Είσαι καλά; Εγώ είμαι άρτι αφιχθείς εκ Ζακρεβίου και Λιουμπλιάνας. Έχων δε ως αφορμήν την εισβολήν σου στον χώρον της τέχνης, ερωτώ και αναμένω απάντησιν:

Τις η σχέσις ανάμεσα εις τον Δομένικον Θεοτοκόπουλον, τον βαρβαριστί ονομαζόμενον και Ελ Γκρέκο (κατά το "Ελ. Βενιζέλος"), τον Βετσέλιον Τιτσιάνον και τον Φραγκίσκο Ρόμπα;

Με την ορθήν απάντησιν δυνατόν να καταλαβετε και θέσιν Προϊσταμένου Β΄βάθμιας Εκπ/σης. Αααααααααααααχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!
Παρασκευή, Οκτωβρίου 26, 2007 7:01:00 μ.μ.



Ο/Η kteos είπε...
Πάλι ακούμπησες τις ευαίσθητες στην αστρονομία χορδές μου. Και για να τροφοδοτήσω τον ποιητικό οίστρο σου, στέλνω ένα κουίζ:

"Έχει ο νότος "Πολικό Αστέρα". Θυμάστε στίχους και τραγούδια για αυτούς που ψάχνουν το δρόμο τους στον Νότο;"

Όποια /-ος δώσει σωστές απαντήσεις θα κερδίσει μια δωρεάν συμμετοχή στο Εργαστήρι Ονείρων. (χε χε χε)
Τρίτη, Οκτωβρίου 02, 2007 8:56:00 μ.μ.



 Ο/Η kteos είπε...
Το 'πιασες το υπονοούμενο! Όχι, ο Νότος δεν έχει τον δικό του Πολικό Αστέρα. Έχει όμως το Σταυρό του Νότου, έναν αστερισμό που "δείχνει" τον Νότο. Κι ο Άλφα του Κενταύρου! Τι παιδί κι αυτό! Το κοντινότερο αστέρι στο ηλιακό σύστημά μας. Χρειάζεσαι μόνο 4.3 χρόνια να ταξιδεύεις (με την ταχύτητα του φωτός) για να φτάσεις εκεί. Καλά ταξίδια.
Σάββατο, Οκτωβρίου 06, 2007 7:45:00 π.μ.




Ο/Η kteos είπε...
Σπέραααααααα.
Βαριέμαι, αλλά δεν το βάζω κάτω. Βαριέμαι όλο και περισσότερο μέχρι να καταχτήσω την απόλυτη βαρεμάρα.
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 21, 2007 7:13:00 μ.μ.




Blogger Ο/Η kteos είπε...
Η έκφραση "ασύμμετρη απειλή" χρησιμοποιήθηκε μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στους δίδυμους πύργους της Ν. Υόρκης, για να περιγράψει (αδόκιμα κατά τη γνώμη μου) μια κατάσταση πέραν της συνηθισμένης, της αναμενόμενης. Έτσι, μια ασύμμετρη απειλή αποτελεί έναν εξαιρετικό κίνδυνο που δύσκολα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, μια ασύμμετρη βλακεία αποτελεί μνημείο ελαφρότητας χειρότερο από τις συνήθεις βλακείες που ακούμε καθημερινά, ασύμμετρη ανικανότητα είναι η ακραία αδυναμία μας να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις οι οποίες αποτελούν μέρος του έργου και των καθηκόντων μας κ.ο.κ..

Φυσικά, πίσω από τις καταστροφικές φωτιές του φετινού Αυγούστου, που ακόμα δεν έχουν σβήσει, μπορεί να βρίσκονται οικοπεδοφάγοι, πυρομανείς, κερδοσκόποι, τρομοκράτες, εχθροί του έθνους, πράκτορες σκοτεινών δυνάμεων, φρικιά, εξωγήινοι εισβολείς από τον Σείριο κ.λπ.. Καθένας μπορεί να εντάξει μέσα σε μια ασύμμετρη απειλή τους φόβους και τις φοβίες του ή τις υποψίες του (στην καλύτερη περίπτωση). Μπορεί ακόμα κάποιος να κρύψει μέσα στην ασύμμετρη απειλή την ανικανότητά του. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθεί την επικαιρότητα, τα τελευταία περίπου 30 χρόνια, οι αρχές ψάχνουν να βρουν " ... 2 νεαρούς με κράνος που επέβαιναν σε μηχανή μεγάλου κυβισμού, μάρκας εντούρο"(!!!) Εις μάτην. Πάντα ξεφεύγουν. Και μαζί τους ξεφεύγουν και οι ευθύνες για τις καταστροφές. Ύποπτοι για εμπρησμό, μαθητές δημοτικών σχολείων ή πελάτες Κ.Α.Π.Η., δύσκολα μπορούν στα σοβαρά να θεωρηθούν ως ασύμμετρη απειλή.

Πριν όμως αναζητήσουμε εξηγήσεις στις ασύμμετρες απειλές ας αναρωτηθούμε για απλούστερα θέματα της καθημερινής ζωής μας. Πόσοι συμπολίτες μας χρησιμοποιούν το στακτοδοχείο των αυτοκινήτων τους; Γιατί οι παρειές των δρόμων μας είναι προεκτάσεις χωματερών γεμάτες με σκουπίδια; Πόσοι Ο.Τ.Α. καθαρίζουν τις περιοχές της ευθύνες τους από σκουπίδια, φύλλα, πευκοβελόνες κ.λπ.. Τί μέτρα και μέσα άμεσης αντιπυρικής παρέμβασης υπάρχουν και λειτουργούν σε σημεία ιδιαίτερου κινδύνου;

Αν καταφέρουμε να μεγαλώσουμε μια νέα γενιά με ευαισθησίες, στάσεις, απόψεις και πρακτικές φιλικότερες στο περιβάλλον, τότε ίσως να μην υπάρχει ανάγκη να καταφεύγουμε στις ασύμμετρες απειλές.


Αντί επιλόγου

Θαυμάστε την απάντηση που εισέπραξε συνάδελφος στο αίτημά του για συμπλήρωση του ωραρίου του με πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης:

"Αν θες περιβαλλοντική εκπαίδευσ, να πας να ουργώσς καν χουράφ στου χουριό σ" (μετάφραση: "αν θέλεις περιβαλλοντική εκπαίδευση, να πας να οργώσεις κανένα χωράφι στο χωριό σου")
Δευτέρα, Αυγούστου 27, 2007 10:24:00 μ.μ.







Δευτέρα, Αυγούστου 27, 2007
kteos a dit :

Η έκφραση "ασύμμετρη απειλή" χρησιμοποιήθηκε μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στους δίδυμους πύργους της Ν. Υόρκης, για να περιγράψει (αδόκιμα κατά τη γνώμη μου) μια κατάσταση πέραν της συνηθισμένης, της αναμενόμενης.
Έτσι, μια ασύμμετρη απειλή αποτελεί έναν εξαιρετικό κίνδυνο που δύσκολα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε,
μια ασύμμετρη βλακεία αποτελεί μνημείο ελαφρότητας χειρότερο από τις συνήθεις βλακείες που ακούμε καθημερινά,
ασύμμετρη ανικανότητα είναι η ακραία αδυναμία μας να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις οι οποίες αποτελούν μέρος του έργου και των καθηκόντων μας κ.ο.κ.
Φυσικά, πίσω από τις καταστροφικές φωτιές του φετινού Αυγούστου, που ακόμα δεν έχουν σβήσει, μπορεί να βρίσκονται οικοπεδοφάγοι, πυρομανείς, κερδοσκόποι, τρομοκράτες, εχθροί του έθνους, πράκτορες σκοτεινών δυνάμεων, φρικιά, εξωγήινοι εισβολείς από τον Σείριο κ.λπ. Καθένας μπορεί να εντάξει μέσα σε μια ασύμμετρη απειλή τους φόβους και τις φοβίες του ή τις υποψίες του (στην καλύτερη περίπτωση).
Μπορεί ακόμα κάποιος να κρύψει μέσα στην ασύμμετρη απειλή την ανικανότητά του.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθεί την επικαιρότητα, τα τελευταία περίπου 30 χρόνια, οι αρχές ψάχνουν να βρουν " ... 2 νεαρούς με κράνος που επέβαιναν σε μηχανή μεγάλου κυβισμού, μάρκας εντούρο"(!!!)
Εις μάτην. Πάντα ξεφεύγουν. Και μαζί τους ξεφεύγουν και οι ευθύνες για τις καταστροφές. Ύποπτοι για εμπρησμό, μαθητές δημοτικών σχολείων ή πελάτες Κ.Α.Π.Η., δύσκολα μπορούν στα σοβαρά να θεωρηθούν ως ασύμμετρη απειλή.
Πριν όμως αναζητήσουμε εξηγήσεις στις ασύμμετρες απειλές ας αναρωτηθούμε για απλούστερα θέματα της καθημερινής ζωής μας.
Πόσοι συμπολίτες μας χρησιμοποιούν το στακτοδοχείο των αυτοκινήτων τους;
Γιατί οι παρειές των δρόμων μας είναι προεκτάσεις χωματερών γεμάτες με σκουπίδια;
Πόσοι Ο.Τ.Α. καθαρίζουν τις περιοχές της ευθύνες τους από σκουπίδια, φύλλα, πευκοβελόνες κ.λπ.;
Τί μέτρα και μέσα άμεσης αντιπυρικής παρέμβασης υπάρχουν και λειτουργούν σε σημεία ιδιαίτερου κινδύνου;
.

Αν καταφέρουμε να μεγαλώσουμε μια νέα γενιά με 
ευαισθησίες, στάσεις, απόψεις και πρακτικές φιλικότερες στο περιβάλλον, τότε ίσως να μην υπάρχει ανάγκη να καταφεύγουμε στις ασύμμετρες απειλές.
.

Αντί επιλόγου:
Θαυμάστε την απάντηση που εισέπραξε συνάδελφος στο αίτημά του για συμπλήρωση του ωραρίου του με πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης:
"Αν θες περιβαλλοντική εκπαίδευσ, να πας να ουργώσς καν χουράφ στου χουριό σ"
(μετάφραση: "αν θέλεις περιβαλλοντική εκπαίδευση, να πας να οργώσεις κανένα χωράφι στο χωριό σου")






Ο/Η kteos είπε...
Χι χι χι!
Χρόνια Πολλά κι Ασύμμετρα
Παρασκευή, Αυγούστου 31, 2007 10:56:00 π.μ.







Τετάρτη, Αυγούστου 15, 2007
εμπρός,
μάααρς !

Mars

Ο πλανήτης Άρης θα είναι ορατός στον ουρανό τον Αύγουστο.
Θα φανεί τόσο μεγάλος όσο η Πανσέληνος χωρίς κιάλια, με γυμνό μάτι .
Πιο καλά θα μπορεί να παρατηρηθεί στις 27 Αυγούστου κατά της 12.30 το βράδυ, όπου ο Άρης θα βρίσκεται σε απόσταση 34.65 μίλια από τη γη.
Λένε, ότι θα μοιάσει σαν να έχει η γη 2 φεγγάρια.

Η επόμενη φορά που ο Αρης θα έρθει τόσο κοντά θα είναι το 2287.

Εμείς,
αυτά έχουμε διαβάσει !
ΟΜΩΣ
kteos είπε...
Λοιπόν, πρόκειται περί πατάτας.
Ο Άρης ποτέ δε φαίνεται μεγαλύτερος από ένα φωτεινό "αστεράκι".
Αν τον δείτε μεγαλύτερο τότε τρία τινά συμβαίνουν:
- ή έχετε πιεί πολύ,
- ή έρχεται ο Άρης κατά πάνω μας,
- ή πάμε εμείς κατά πάνω του.
Το γεγονός όμως ότι με μεγάλη επιτυχία κάποιος κάνει πλάκα με πληροφορίες τέτοιου τύπου υπενθυμίζει τη δύναμη του διαδικτύου (και των άλλων Μ.Μ.Ε.) και την ανάγκη να εκπαιδευτούμε στην αξιολόγηση της πληροφορίας.
Υπενθυμίζει επίσης την ιστορική πλάκα που έκανε το 1938 Ο Όρσον Γουέλες όταν, μεταδίδοντας πειστικά στο ραδιόφωνο το βιβλίο του Χέρμπερτ Γουέλς, 'War of the Worlds', προξένησε τον πανικό στους Αμερικανούς ακροατές, αφού πείστηκαν πως η Γη δέχεται εισβολή Αρειανών.
Πάντως ο σύγχρονος φαρσέρ, στη χειρότερη περίπτωση θα βγάλει αρκετές χιλιάδες κάποιο βράδυ του Αυγούστου έξω και θα τους βάλει να ψάχνουν για το δεύτερο φεγγάρι!
Εισβολή Αρειανών δεν προβλέπει το σενάριο!
Ειλικρινός και αστρονομικός ειμαί τερος
όχι
"ειμαί τερος",
αλλά τέρας,
kteos !
θες να μου καταστρέψεις τα όνειρα, να δω τον Άρη, από κοντά;
αυτό θέλεις;
αυτό θέλεις;
ε, λοιπόν, δεν ξέρω εσύ τι θα κάνεις,
εγώ θα περιμένω να δω τον Άρη, σα δεύτερο φεγγάρι, αυτόν τον Αύγουστο !
kteos,
κανόνισέ το,
ειδαλλιώς, δεν την βγάζεις καθαρή μαζί μου...
:)
Υ.Γ.
Τον είδαμε ψες τον "διαστημικό",
από την ταράτσα.
από βορειοδυτικά ήρθε,
προς βορειοανατολικά πήγε.
ήταν όμως λιγότερο εμφαν(έ)ς από την άλλη φορά...
:)



Blogger Ο/Η kteos είπε...
Ααααχ ρε φιλενάδα ... τι να σε κάνω που δεν μπορώ ν΄ αλλάξω τους συμπαντικούς νόμους για πάρτι σου; Δοκίμασε τον διαλογισμό. Και τον Άρη μπορεί να δεις μεγάλο και τον Καραγκιόζη πρωθυπουργό ... αρκεί να στοχαστείς βαθιά!
Επειδή θα λείψω λίγες μέρες και για την ενημέρωση τη δική σου και των χιλιάδων θαυμαστών και θαυμαστριών σου που επισκέπτονται το blog σου, στέλνω μια διεύθυνση μέσα από την οποία μπορείτε να παίρνετε πληροφορίες για την παρατήρηση του ISS και του αεροδιαστημικού λεωφορείου Endeavour:
http://www.spaceflight.nasa.gov/realdata/sightings/cities/view.cgi?country=Greece®ion=None&city=Athens
Αν οι πληροφορίες που θα βρείτε εκεί σας φαίνονται δυσνόητες, ζητείστε βοήθεια από κάποιον αστροναύτη, αεροπόρο, ναυτικό ή αστρονόμο.

Φιλιά
Πέμπτη, Αυγούστου 16, 2007 11:32:00 π.μ.







 Ο/Η kteos είπε...
Σήμερα ο ISS ήταν συνεπής στο ραντεβού του. Τον είδες;
Τετάρτη, Αυγούστου 15, 2007 11:21:00 μ.μ.








Πέμπτη, Αυγούστου 09, 2007
JUSQU' AU BOUT DU MONDE !
ή άλλως
.
TEACHERS IN SPACE !

kteos a dit :
.
Αν θέλετε λοιπόν, τη Δευτέρα 13/8 στις 22:58
ή την Τετάρτη 15/8 στις 22:08
ή την Πέμπτη 16/8 στις 22:30
ή την Παρασκευή 17/8 στις 21:18
ή το Σάββατο 18/8 στις 21:40
ή την Κυριακή 19/8 στις 22:03 (και άλλες μέρες)
κοιτάξτε Βόρεια-Βορειοδυτικά.
Ένα φωτεινό σημείο θα σηκωθεί στον ουράνιο θόλο, θα διαγράψει ένα μικρό τόξο για 1-3 λεπτά και θα χαθεί.
Μέσα στο φωτάκι αυτό (στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό)
βρίσκεται συμπυκνωμένο το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης τεχνολογικής γνώσης,
η Barbara, οι σύντροφοί της και τα όνειρα των απανταχού της Γης αστροβαρεμένων για ένα καλύτερο αύριο.
A.,
σ' ευχαριστώ !
Περιμένουμε τα έγκυρα νέα σου,
για το φαινόμενο (Άρη)
"δυό φεγγάρια τον Αύγουστο"




Ο/Η kteos είπε...
Νόμιζα ότι σου είχα γράψει για τα "δυο φεγγάρια". Μάλλον όμως αλλού τα είχα πει. Λοιπόν, πρόκειται περί πατάτας. Ο Άρης ποτέ δε φαίνεται μεγαλύτερος από ένα φωτεινό "αστεράκι". Αν τον δείτε μεγαλύτερο τότε τρία τινά συμβαίνουν:
- ή έχετε πιεί πολύ,
- ή έρχεται ο Άρης κατά πάνω μας,
- ή πάμε εμείς κατά πάνω του.

Το γεγονός όμως ότι με μεγάλη επιτυχία κάποιος κάνει πλάκα με πληροφορίες τέτοιου τύπου υπενθυμίζει τη δύναμη του διαδικτύου (και των άλλων Μ.Μ.Ε.) και την ανάγκη να εκπαιδευτούμε στην αξιολόγηση της πληροφορίας. Υπενθυμίζει επίσης την ιστορική πλάκα που έκανε το 1938 Ο Όρσον Γουέλες όταν, μετδίδοντας πειστικά στο ραδιόφωνο το βιβλίο του Χέρμπερτ Γουέλς, 'War of the Worlds', προξένησε τον πανικό στους Αμερικανούς ακροατές, αφού πείστηκαν πως η Γη δέχεται εισβολή Αρειανών.

Πάντως ο σύγχρονος φαρσέρ, στη χειρότερη περίπτωση θα βγάλει αρκετές χιλιάδες κάποιο βράδυ του Αυγούστου έξω και θα τους βάλει να ψάχνουν για το δεύτερο φεγγάρι! Εισβολή Αρειανών δεν προβλέπει το σενάριο!

Ειλικρινός και αστρονομικός ειμαί τερος
Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007 3:46:00 μ.μ.


 Ο/Η kteos είπε...
Ελπίζω να είσαι καλά και να περνάς καλύτερα. Εγώ ήμουνα σε γάμο στην Κρήτη (παντρεύτηκε ο γιος μου!). Σου γράφω πάλι από ανάγκη ... ενθυμούμενος το ενδιαφέρον που είχες δείξει πριν από λίγο καιρό για τα ουράνια δρώμενα.
Στο διάστημα βρίσκεται από χθες η Barbara Morgan που είχα την ευκαιρία να συναντήσω στην Αμερική το 1996. Η Barbara είναι δασκάλα και είχε εκπαιδευτεί ως αστροναύτισσα μαζί με την άτυχη Christa McAuliffe, την άλλη δασκάλα, που έχασε τη ζωή της στο δυστύχημα του Challenger to 1986. Εικοσιένα χρόνια μετά το συμβάν αυτό ήρθε και η σειρά της Barbara να πετάξει.
Έχω μια φωτογραφία μαζί της από το 1996 και κοιτάζοντάς την συγκινούμαι όχι μόνο γιατί την γνώρισα, αλλά και γιατί είναι δασκάλα σε ένα έθνος που ο/η εκπαιδευτικός είναι τίτλος τιμής και αντικείμενο κοινωνικής καταξίωσης. Aυτό εκφράζει και το πρόγραμμα Teachers in Space στο πλαίσιο του οποίου πέταξαν η Christa και η Barbara.
Αν θέλετε λοιπόν, τη Δευτέρα 13/8 στις 22:58 ή την Τετάρτη 15/8 στις 22:08 ή την Πέμπτη 16/8 στις 22:30 ή την Παρασκευή 17/8 στις 21:18 ή το Σάββατο 18/8 στις 21:40 ή την Κυριακή 19/8 στις 22:03 (και άλλες μέρες) κοιτάξτε Βόρεια-Βορειοδυτικά. Ένα φωτεινό σημείο θα σηκωθεί στον ουράνιο θόλο, θα διαγράψει ένα μικρό τόξο για 1-3 λεπτά και θα χαθεί. Μέσα στο φωτάκι αυτό (στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό) βρίσκεται συμπυκνωμένο το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης τεχνολογικής γνώσης, η Barbara, οι σύντροφοί της και τα όνειρα των απανταχού της Γης αστροβαρεμένων για ένα καλύτερο αύριο.
Φιλιά
Πέμπτη, Αυγούστου 09, 2007 11:47:00 π.μ.







Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007
Τα είδα Andrew, τα είδα !
.
.
(θα σου γράψω σε λίγο)...
.
.
ένα παιδί μετράει τ' άστρα
.
.
περάσαν πάνω απ' το κεφάλι μας, καμαρωτά,
λαμπερά σαν αστέρια,
ένα μπρός, το άλλο πίσω σε μικρή απόσταση,
για δύο πράγματι, υπέροχα λεπτά,
στον ανέφελο ουρανό μας !
.
.
.
άσε που βγήκα στο μπαλκόνι απ' τις 10, διότι είχα άγχος, μ' εκείνο το 10.17΄ σου
και διότι κανένα, μα κανένα ρολόϊ μου, δε δείχνει την ίδια ώρα με το άλλο...
άλλη ώρα δείχνει το swatch στον καρπό, άλλη ώρα το ρολόϊ του κινητού, άλλη ώρα το ξυπνητήρι στο προσκεφάλι, άλλη το ρολόϊ της κουζίνας και άλλη αντί άλλης το computer...
δε θέλω να τα ρυθμίσω όλα στο λεπτό. τ΄αφίνω λοιπόν, ξέρω όμως πάντα τι λάθος κάνει το καθένα, και συντονίζομαι.
έτσι, βγήκα απ' τις δέκα, τριγυρνώντας το κεφάλι σαν περισκόπιο, για ευαισθητοποίηση - προετοιμασία.
όντως πολύ λαμπερή η πούλια, αστραφτερή - αστραφτερή, θηλυκιά και περήφανη, μακριά όμως απ' τη φέτα πεπονιού.
ανάμεσά τους απόψε, συμμετρικά, δυό μεγαλούτσικοι αστερισμοί.
.
δεν ήξερα τι πρέπει να κοιτάω και τι πρέπει να περιμένω...
έτσι, στριφογύριζα, έχοντας στο οπτικό μου πεδίο ένα πολύ μεγάλο κομμάτι ουρανού.
είδα καθαρά τον μεγάλο χαρταετό, τ' αστέρι του βορρά, τη μικρή αρκουδίτσα, εκείνον τον αστερισμό τον σαν καρέκλα, που ποτέ δε θυμάμαι πώς τον λένε.
έριχνα στη σκοτεινιά και ματιές στο ρολόϊ...
10.05΄
τίποτα. ούτε καν από μακριά. θα είναι πολύ ψηλά άραγε;
θα φαίνονται;
είδα σε μιά στιγμή ένα μικρούλι, πολύ ψηλά, που μου φάνηκε πως κινήθηκε...
μάλλον λάθος είδα.
το καλοκαίρι τα βράδια, στην ταράτσα της Κέρκυρας, στην απόλυτη σκοτεινιά, κοιτάζοντας προς τα πάνω, βλέπω καμιά φορά, πολύ ψηλά, σχεδόν ανάμεσα στο γαλαξία, να κινείται κάποιος μικρός δορυφόρος.
έτσι θα ναι απόψε;
10.10΄
τίποτα. ίσως κοιτάζω σε λάθος μεριά του ουρανού. ίσως αυτά κινούνται στην πίσω μεριά της πολυκατοικίας, προς τον Υμηττό. θα δούμε...
10.16΄
να τα!
ανοιγοκλείνω μάτια για να σιγουρευτώ.
ξέρω πως αυτά είναι τα σωστά.
.
και τα δύο μαζί,
ένα πιό μεγάλο μπροστά, σαν ένα λαμπερό, καμαρωτό αστέρι, σε μικρή απόσταση ακολουθεί το πιό μικρό,
έχουν σταθερή απόσταση μεταξύ τους
και διανύουν μιά σταθερή, όχι πολύ γρήγορη τροχιά, τόσο όσο χρειάζεται για να μπορέσεις να τα εντοπίσεις πρώτα, να σιγουρευτείς έπειτα, και ν' ακολουθήσουν τα μάτια την πορεία τους, καμαρώνοντάς τα. καμαρώνοντας, δηλαδή, τις ιστορίες που πάει και φτιάχνει ο άνθρωπος!
εκείνη τη στιγμή, κατάλαβα, σκληρέ μου, γιατί μου έκλαψες χτες.
απ' το βορά προς την ανατολή μου φάνηκε η πορεία τους - αλλά εδώ, μπορεί να κάνω και λάθος...
.
τρεχάλα έφυγα απ' το πλαϊνό μπαλκόνι, πηδώντας μες στα σκοτάδια πάνω από βιβλία για τσιμέντα και σκουριές, που η Αννούλα μου έχει αραδιασμένα στο πάτωμα, και βγήκα στο μπαλκόνι du coté Υμηττός.
έτσι, τα πρόλαβα λίγο ακόμα, σαν περήφανα άστρα που αργά δύουν, ή σαν άτια του ουρανού, το μεγάλο που διέσχιζε μπροστά χάθηκε πρώτο, και το μικρό ακολούθησε.
αυτό ήταν.
πάει.
.
ευχαριστώ, γιατί σκέφτηκες να με ειδοποιήσεις.
.
ψιτ, καλό μου παιδί,
αύριο, προβλέπει τίποτα το πρόγραμμα ;
(smile και φιλιά)
.
E lucevan le stelle
.
(μπορεί να είναι απ' την Tosca, μπορεί να κάνω και λάθος...)

E lucevan le stelle
E olezzava la terra
Stridea l'uscio dell'orto
E un passo sfiorava la rena
Entrava ella, fragante
Mi cadea fra le braccia
Oh ! dolce baci, o languide carezze
Mentr'io fremente
Le belle forme disciogliea dai veli !
Svani per sempre il sogno moi d'amore
.
άντε, κι άλλο ένα
.
.
.
Nessun Dorma
.
(απ' την Turandot)

Nessun dorma! Nessun dorma!
Tu pure, o Principessa,
nella tua fredda stanza
guardi le stelle che tremano
d'amore e di speranza!
.
Ma il mio mistero
il nome mio nessun sapr
No, no, sulla tua bocca lo dir
quando la luce splender
Ed il mio bacio scioglier
il silenzio che ti fa mia!
.
Il nome suo nessun sapr
E noi dovrem, ahim
.
Dilegua, o notte! Tramontate, stelle!
Tramontate, stelle! All'alba vincer
Vincer
περούκα
από άστρα
απόψε








Blogger Ο/Η kteos είπε...
Χα χα χα χα χα χα χα χα

Ααααααααχα χα χα χα χα χα χα

Αν καταλάβεις τί είδες θα πάθεις ένα ψυχικό ανακατάνεμο!

Χαίρομαι που το είδες. Αν είσαι καλό κορίτσι θα σου δείξω και άλλα όμορφα πραγματάκοι.

Φιλιά.
Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007 11:37:00 μ.μ.







Ο/Η kteos είπε...
Καλά, το γέλιο που έριξα με την περιγραφή σου, δε λέγεται! Είσαι απίστευτη. Η περιγραφή σου ήταν κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ή και είναι κρίμα που δεν κάναμε ποτέ μαζί ένα Εργαστήρι Ονείρων. Θα μπορούσες να μαγέψεις τα παιδάκια, όπως μάγεψες κι εμένα.

Λοιπόν, μια διόρθωση. Πολύς κόσμος, άγνωστο σε με διατί, μπερδεύει την Πούλια με την Αφροδίτη.

Η Αφροδίτη, εκτός από πανέμορφος θεά και γκόμενα θεών τε και ημιθέων, είναι και λαμπρότατος πλανήτης. Εις την λαογραφίαν απαντάται ως Εωσφόρος ("ο φέρων την αυγή, το φως) ή Αυγερινός, όταν μας κάνει την τιμή το πρωί, και ως Αποσπερίτης, όταν ξεκουμπίζεται το απόγευμα ολίγον μετά την δύση του Ηλίου.

Η Πούλια είναι τετράκις χαριτωμένος σχηματισμός 7 (κυρίως) αστέρων προς τιμήν των οποίων ο Οδυσσεύς έγραψεν και ο μικρός Θεόδωρος μελοποίησεν το άσμα "Η Μάγια":

Η Πούλια πόχει εφτά παιδιά μέσ' απ' τους ουρανούς περνά.
Κάποτε λίγο σταματά στο φτωχικό μου και κοιτά.
-Γειά σας τι κάνετε; Καλά;-Καλά. Πώς είναι τα παιδιά;
-Τι να σας πω εκεί ψηλά τα τρώει τ' αγιάζι κι η ερημιά.
-Γι αυτό πικραίνεσαι κυρά, δε μου τα φέρνεις εδωνά;
-Ευχαριστώ μα 'ναι πολλά θα σου τη φάνε τη σοδειά.
-Δώσε μου καν την πιο μικρή τη Μάγια την αστραφτερή.
Λάμπουνε γύρω τα βουνά, τα χέρια μου βγάνουν φωτιά.

Κι η Πούλια πόχει εφτά παιδιά φεύγει και μ' αποχαιρετά.

Τώρα ως προς το ακανθώδες ερώτημα, "ωρέ, τί ήταν τούτο που είδαμε;" αρκούμαι προς το παρόν να σε πληροφρήσω ότι είδες ομπρός να πηγαίνει το Αεροδιαστημικό Λεωφορείο ATLANTIS με 7μελές πλήρωμα και ξοπίσω του να τρέχει ο Διεθνής Διαστημνικός Σταθμός (International Space Station κατά πως λέγουσιν στο χωρίο μου) με 3μελές πλήρωμα.
Το ATLANTIS επιστρέφει απόψε ικανοποιημένο που το είδες (σοβαρολογώ). Ο ISS συνεχίζει να περιστρέφεται και δοθέντος ευκαιρίας θα σου δείξω πως να γνωρίζεις αν και πότε φαίνεται.

Να 'σαι καλά και να περιγράφεις πάντα με την ίδια μεγαλοφυή παιδικότητα τα καθημερινά πράγματα.
Πέμπτη, Ιουνίου 21, 2007 5:46:00 μ.μ.






 Ο/Η kteos είπε...
Σ' ευχαριστώ για τα καλά λόγια σου. Χαίρομαι που τρελαίνεσαι. Αν μετανοιώσεις (που τρελαίνεσαι) δοκίμασε λίθιο και ένα έμπλαστρο ανακατωμένο σε χλιαρό νερό (πρωί, μεσημέρι και βράδυ μετά το φαγητό).
Επειδή στο παρελθόν είχες εκδηλώσει ενδιαφέρον με το πάθος μου, τον ουρανό, σε ενημερώνω και σου ζητώ απόψε και για λίγες μέρες να γυρίσεις τη ματιά σου εκεί. Για μια-δυο ώρες μετά τη δύση του Ήλιου η Σελήνη, η Αφροδίτη, ο Κρόνος και, λίγο πιο μακριά στον Νότο, ο Δίας, έχουν στήσει τρελό πανηγύρι. Τρέλα!
Τρίτη, Ιουνίου 19, 2007 3:24:00 μ.μ.





Ο/Η kteos είπε...
Κοίτα, συνήθως χορεύουν ταγκό, αλλά άμα έχεις πιεί, μέχρι και τσιφτετέλι μπορεί να δεις να χορεύουν!
Όχι, το όργανο δε θα το στήσω, γιατί είμαι απογευματινός και μόλις επιστρέψω στο σπίτι θα λιποθυμίσω.
Κοίτα κοντά στο φεγγάρι λίγο μετά τη δύση του Ήλιου. Τα υπόλοιπα άστα ... θα έρθουν μόνα τους!
Τρίτη, Ιουνίου 19, 2007 7:41:00 μ.μ.






Ο/Η kteos είπε...
Λοιπόν φιλενάς, άκου πόσα πράγματα γίνανε χτες κι εσύ δεν πήρες χαμπάρι:
1. Είχαμε πολύ όμορφο μισόγεμο φεγγάρι (οι ερασιτέχνες αστρονόμοι αποφεύγουν την πανσέληνο για λόγους που θα σου εξηγήσω σε άλλη διάλεξη).
2. Κοντά στο φεγγάρι (δυτικότερα) είχαμε την λαμπροτάτη Αφροδίτη που μόνο ως φαντασίωση αρκεί για να μας διεγείρη (ψυχικώς).
3. Από την άλλη πλευρά του φεγγαριού είχαμε τον Κρόνον τον κανίβαλον.
4. Λίγο πιο μακριά (νοτιότερα) είχαμε τον Δία.

Αλλά το σημαντικότερο χθες ήταν ότι στις 21:56 και στις 23:30 έσκασαν μύτη ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) και το Αεροδιαστημικό Λεωφορείο Atlantis και ζευγαρωμένα διαγράψανε μια τροχιά στον Αττικό ουρανό.

Να σου πω ότι κόντεψα να κλάψω από ενθουσιασμό και συγκίνηση, δε θα με πιστέψεις ...

Ελπίζω κάποτε (σύντομα) να σου τα δείξω όλα τούτα τα θαυμαστά πράγματα από κοντά ...

Φιλιά στα μούτρα σου.
Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007 1:58:00 μ.μ.






Ο/Η kteos είπε...
Απόψε 10:17 θα βολτάρει ο ISS μαζί με το Α/Δ Λεωφορείο (σε κάποια απόσταση από αυτόν). Αν φυσήξομεν όλοι δυνατά και σκορπίσομεν τα νέφη, τα δύο αντικείμενα και αι ψυχαί που βρίσκονται σ' αυτά θα είναι ορατά για 2 μόνο λεπτά. Δύο υπέροχα λεπτά.
Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007 4:06:00 μ.μ.






 Ο/Η kteos είπε...
Ναι, το πρωί ήμουν καλύτερα. Είχα δει ένα όνειρο. Ήμασταν λέει εμείς όλοι, οι καλοί, οι αδιάφθοροι, οι ηθικοί και απέναντί μας καθισμένοι σ΄έναν μεγααααάλο βρώμικο καναπέ ήταν όλοι τους. Όλοι οι άχρηστοι πολιτικοί, οι άχρηστοι δάσκαλοι και εμείς ... όταν ήμασταν άχρηστοι, πριν γίνουμε τόσο καλοί που είμαστε τώρα, ήμασταν εκεί, στον καναπέ. Και τους δώσαμε κωδικούς: Ο "1", ο "2", ο "3" ... και μετά παίξαμε ένα παιγνίδι ... έτσι για πλάκα ... Φωνάζαμε ένα νούμερο και αυτός που είχε τον κωδικό αυτόν σηκωνότανε\, φώναζε "Είμαι αααααάχρηστος ... είμαι ανιιιιίκανος" και την έκανε με ελαφριά πηδηματάκια. Είχε προταθεί μια παραλλαγή του παιγνιδιού αυτού: ο έχων τον κωδικό που φωνάζαμε θα σηκωνόταν και θα έριχνε καρπαζιές στον διπλανό του. Όμως η άποψη αυτή προσέκρουσε στον πολιτισμό μας. Αν σας έλεγα ποιους είδα στον καναπέ αυτόν δε θα με πιστέψετε. Όπως κι εγώ δεν πίστευα αυτά που έβλεπα στα κανάλια τις μέρες αυτές.
Δευτέρα, Ιουνίου 18, 2007 7:54:00 μ.μ.






θερμή νύχτα  του θέρους
24 Αυγούστου 2016

έξω ένα γύρο φωνάζουν τα τζιτζίκια

θ' ανάψω καντηλάκι




Από σήμερα, Andrew αδερφέ,
Θα προσθέσω το όνομά σου
Στα ονόματα των αγαπημένων μου
ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ



Να αναπαύεται η ψυχούλα σου ευτυχισμένη