Ζάουμε Καμπρέ, Confiteor, 707 σελίδες, το τελείωσα απόψε.

Φυσικά πρόκειται γιά μεγάλη προσπάθεια βιβλίου ! 
Κατά την ταπεινή άποψη ενός μη ειδικού,
(που το διάβασε ωστόσο με προσοχή...) , είναι βιβλίο υπέρ εκτιμημένο.


τα μπάνια του λαού έγιναν μόλις είκοσι επτά.

- με αφορμή την Καταλάνικη γλώσσα, στην οποία γράφτηκε αρχικά το Confiteor,
(προσεγγίζοντας και το θέμα της μετάφρασης των κειμένων),
και έχοντας στο παρελθόν μιά (πολύ σύντομη είναι η αλήθεια) επαφή με την δύσκολη Καταλάνικη γλώσσα

- με πρόσφατη αφορμή ακόμα το γλωσσικό ιδίωμα του Πιεμόντε της βόρειας Ιταλίας, που έτυχε αυτές τις μέρες κι ανακάλυψα, ψάχνοντας γιά ένα προσωπικό, δικό μου ενδιαφέρον


το γλωσσικό ζήτημα :

να υπάρχει

μία διεθνής, ομοιόμορφη γλώσσα, παγκόσμια και παγκοσμιοποιημένη, 
ΠΟΥ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ανάμεσα στους ανθρώπους

ή

η "lingua naturalis" του Dante, η γλώσσα με την οποία ο καθένας μεγάλωσε και πρωτομίλησε στον τόπο του, που όμως αυτό ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ  ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ των ανθρώπων




το ζήτημα κοινωνιολογικά μάλλον τίθεται :


- παγκοσμιοποίηση της γλώσσας, μία διεθνής, ομοιόμορφη, κοινή γλώσσα γιά όλους, προς χάριν της ΑΜΕΣΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ή

- προσπάθεια να διατηρήσουμε τις "μειονότητες" με τις ντοπιολαλιές τους,
να διατηρήσουμε τις εθνικές γλώσσες και προσπάθεια να διατηρήσουμε τις εθνικές ταυτότητες ;



δηλαδή,
εκείνο που τελικά θα βαρύνει, πρέπει να είναι η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ;

ή 

η αναγκαστική ομοιομορφία πρέπει να μας ενοχλεί κι οφείλουμε να συντηρούμε τις ιδιαιτερότητες, τα ειδικά και εθνικά χαρακτηριστικά ;




έχοντας από πολλά χρόνια ξεκαθαρισμένο μέσα στο δικό μου κεφάλι το δεύτερο,
την διατήρηση δηλαδή των χαρακτηριστικών, των ντοπιολαλιών και των εθνικών γλωσσών, 
γνωρίζω ότι η απάντηση δεν είναι διόλου αυτονόητη !


κατά τα συμφέροντα ή από άγνοια ή, τέλος πάντων γιά διάφορους και διαφορετικούς λόγους, υπάρχουν διάφορες απόψεις γιά το γλωσσικό...

κοιμούμαι

και η καρδιά μου ξαγρυπνά...

"Confiteor Deo omnipotenti , 
beatae Mariae, semper virgini, 
beato Michaeli Archangelo, 
beato Joanni Baptistae, 
sanctis Apostolis Petro & Paulo, 
omnibus Sanctis 
& vobis, frattes, quia peccavi nimis cogitatione , verbo & opere : 
mea culpa : mea culpa : mea maxima culpa"

από το "Le Missel  romain, latin et francois  I"

του Ζάουμε Καμπρέ το Confiteor, είναι κάπως περίεργα γραμμένο βιβλίο...
στις πρώτες σελίδες μπήκα στον πειρασμό να το κλείσω, μα δεν το έκανα...
όσο προχωρεί καλυτερεύει, παρ' όλ' αυτά έχω την αίσθηση ότι η μετάφραση ίσως θα μπορούσε να είναι κάπως πιό "δουλεμένη".