Άνθρωποι ξάγρυπνοι, απλοί πολίτες, με κόπο και με αφοσίωση 
περιπολούν μερόνυχτα στη συνοριογραμμή, σ΄έναν ακήρυχτο αλλά πραγματικό πόλεμο, προστατεύοντας τα ιερά και τα όσια

"Μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων 
ἀπάντων τιμιώτερόν ἐστιν ἡ Πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον 
καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾿ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι."

Σωκράτης (Πλάτωνος Κρίτων, 51α, 51β)

Ο κόσμος όλος είναι άνω κάτω...

Εδώ ο ιός, παρακεί ο πόλεμος, ταλαίπωροι πληθυσμοί πάνε κι έρχονται, ποιός ξέρει τι μας μέλει ακόμα...

Κι η lady, με κλαυσομουνιά, παραπονείται ότι έχει κούραση...

Κι ότι είναι πολύ πιεσμένη... αποθαρρυμένη
Κι ότι χρειάζεται απο συμπίεση...

Στην πραγματικότητα, η lady ντρέπεται να γκρινιάζει...

(έτσι κι αλλιώς όμως, ενοχική είναι...

ενοχική ήταν πάντα...)

ΣΚΗΝΗ 1η (εκ του φυσικού) 

9 η ώρα πρωϊνή, στον συρμό του metro, με κατεύθυνση από τον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας.

Εγώ είμαι καθιστή. Ολόγυρα άνθρωποι όρθιοι και στριμωγμένοι.

Ξαφνικά, δεν θυμάμαι σε ποιάν ακριβώς στάση, μπαίνει μέσα στο βαγόνι ένας άντρας αλλοδαπός μελαμψός, κρατάει ένα μωρό στην αγκαλιά του, μαζί του μπαίνει μιά γυναίκα, αλλοδαπή με μαντήλα, κι άλλα τρία μικρά παιδιά.

Εμφανώς πρόσφυγες.

Δεν πρόλαβα να σηκωθώ, κινήθηκαν αυτόματα, σηκώθηκαν και προσέφεραν τη θέση τους τουλάχιστον 4 με 5 άτομα, νέοι και μεγάλοι, μία θέση γιά να καθήσει ο πατέρας με το μωρό στην αγκαλιά, μία θέση γιά τη μάνα με το 1 παιδί και μία θέση γιά τα άλλα δύο μικρά προσφυγόπουλα.

Αυτή η σκηνή - οι άνθρωποι να σηκώνονται και να δίνουν τη θέση τους -,  ζέσταινε σήμερα τα μέσα μου, ολόκληρη την ημέρα...

ΣΚΗΝΗ 2η (εκ του φυσικού)

9 και 30 το ίδιο πρωί, στον συρμό του metro προς Ελληνικό.

Το βαγόνι δεν είναι γεμάτο, υπάρχουν θέσεις άδειες.

Απέναντι μου κάθεται μία προσφυγική οικογένεια. Άνθρωποι, που φαίνονται πολύ φτωχοί (εννοώ πολύ πιό φτωχοί από εμάς...). Το πρόσωπό τους έχει μιάν αξιοπρέπεια. Δεν έχουν τα κεφάλια τους σκυμμένα. Πολύ ανοιχτόχρωμοι, ίσως Σύριοι...

Καθιστός ο πατέρας με ένα μικρό στην αγκαλιά, καθιστά δύο παιδάκια πλάϊ του, τη γυναίκα με την μαντήλα, την έχει να στέκει όρθια δίπλα του (!) 

Σε κάποια στάση μπήκε στο βαγόνι μία γυναίκα Ρομά, με ένα μωρό στην αγκαλιά της κι άρχισε να παρακαλεί γιά βοήθεια. 

Κανένας από μας δεν κινήθηκε.

Η γυναίκα Ρομά συνέχισε να παρακαλεί "πάρτε, σας παρακαλώ, χαρτομάντηλα..."

Εμείς συνεχίσαμε να μένουμε ακίνητοι.

Ξαφνικά, βλέπω τον πατέρα πρόσφυγα να γυρίζει στη γυναίκα του (την όρθια...) και να της ψιθυρίζει κάτι.

Κοντοστέκεται εκείνη μερικά δευτερόλεπτα, στο τέλος ανοίγει την τσάντα της , βγάζει ένα πορτοφολάκι, παίρνει από μέσα κάτι τις ψιλό και το τείνει προς την μεριά της γυναίκας Ρομά.

Εκείνη όμως είχε προχωρήσει παρακάτω, κι έτσι η κίνηση με το μπακίρι του ευρώ έμεινε μετέωρη... 

Κι αυτή η σκηνή ζέσταινε σήμερα τα μέσα μου , ολόκληρη την ημέρα...

  

Εκ παιδεύομαι
Διδάσκομαι
Αναγνωρίζω
Ξαναγνωρίζω
Ανησυχώ
Μαθαίνω
Παρατηρώ
Γνωρίζω
Χαίρομαι
Μαθαίνω
Συμμετέχω
Προσφέρομαι
Ξαγρυπνώ
Κουράζομαι
Μαθαίνω

Tabula rasa εγώ, 
εμπεδώνω το μεγάλο μυστήριο της ζωής...

Νῦν, οὐκ ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου...

βασανιστικές σκέψεις κι ερωτηματικά επίμονα, βασανιστικά ...
έ, δεν έχουν περάσει κι αιώνες, από τότε που ζούσαμε, πιστεύαμε και βροντοφωνάζαμε :

"η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία ! είναι ΑΠΕΡΓΙΑ !"

ή μήπως έχουν περάσει αιώνες ;

ΑΠΕΡΓΙΑ ! πώς νοείται σήμερα απεργία χωρίς δουλειές ή με δουλειές του ποδαριού ή με δουλειές της ανάγκης, σε μεγάλο ποσοστό μαύρες δουλειές κι απλήρωτες ;...

η μισή νεολαία εργάζεται ή ψάχνει δουλειά, διάσπαρτη στους δρόμους ανά την υφήλιο...
η άλλη μισή, φυτοζωεί στον τόπο της...
κι ας μη μιλάμε γιά ανθρώπους μεσήλικες και ώριμους...


Πρωτομαγιά...  το εργατικό κίνημα σε βαριά, βαρύτατη ήττα... πανωλεθρία.

Πάμε πάλι απ' την αρχή ...

Εις την Πόλιν

photos

foteini

Arkeoloji Muzesi

στα αρχαία ερείπια της Σιδώνας

(στην αρχ. Φοινίκη : σημερινός Λίβανος και τμήμα της Συρίας)

θύρα μαρμάρινη εκ Θεσσαλονίκης

κεφαλή Μέδουσας

Η νομοθεσία των Χετταίων.

Σφηνοειδής γραφή

πάνω σε terra cotta

13ος αι. π. Χ.

Η συνθήκη του Kadesh

Η πρώτη γνωστή συνθήκη ειρήνης

συνήφθη ανάμεσα στους Αιγύπτιους και τους Χετταίους

το έτος 1269 π. Χ.

Το κείμενο της συνθήκης έχει διασωθεί: 
Τα σύνορα ορίστηκαν πάνω από τη σημερινή Βηρυτό. 
Οι δυο βασιλιάδες ανέλαβαν την υποχρέωση να τα σεβαστούν στο διηνεκές
και τη δέσμευση ότι ο ένας θα βοηθούσε τον άλλον 
σε περίπτωση εσωτερικής αναταραχής ή εξωτερικού κινδύνου.

Σχέδιον του Βοσπόρου

ο άρχων Μιχαήλ

το χρυσόμαλλον δέρας

θαυμαστά σκουλαρίκια

από τους θησαυρούς της Τροίας !

(Μου αρέσει να φαντάζομαι πως
ήταν δώρο του Έκτορα στην Ανδρομάχη

και ίσως τα φορούσε εκείνη στα όμορφά της αυτιά...)

η είσοδος του Κεράτιου κόλπου

γιά να προστατέψουν τον Κεράτιο από ανεπιθύμητα καράβια

οι Βυζαντινοί 

τον έδεναν με αυτήν την αλυσσίδα !

επί του 41ου βορείου παραλλήλου, 

Μάρτιος του 2016

Εις την Πόλιν

photos

foteini

Το Mουσείο κεραμικών 

Cinili Kosk 

Στο Τσινιλί Κιοσκ λειτουργεί Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης με περισσότερα από 2.000 έργα κεραμικής, πορσελάνης και μωσαϊκών από τις εποχές των Σελτζούκων και των Οθωμανών.

αχ, Ιστανμπούλ,

πώς σ' αγάπησε η καρδιά μου έτσι !

επί του 41ου βορείου παραλλήλου, 

Μάρτιος του 2016

Εις την Πόλιν

photos

foteini

Από το Mουσείο της αρχαίας Ανατολίας 

(Eski Sark Eserleri Muzesi)

εδώ δεν είναι καν Μπαλκάνια !

δεν είναι παίξε - γέλασε...

Statue of a king

 858 – 824 B. C , Neo Assyrian Period , Basalt

ηλιακό ρολόϊ

Lions in relief 
Neo Babylonian NEBUCHADNEZZAR  II Period 604-563 B.C., Babylon

From the “procession street” in Babylon

Warpalas , king of Tyana land, praying in front of plant and storm god Tarhunza

επί του 41ου βορείου παραλλήλου, 

Μάρτιος του 2016

photos

foteini

εις την Πόλιν

Εμπρός στα μάτια μας, βλέποντας το τοπίο, ανοίγονται τρείς δρόμοι, θαλασσινοί.
Το πρώτο στενό, καθώς κοιτάζουμε, είναι ο Κεράτιος Κόλπος (Χρυσό Κέρας).

Η χερσόνησος ύστερα, που ξεμυτάει -  " ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα..." - είναι η ιστορική χερσόνησος της Πόλης, σε σχήμα τρίγωνο 

Πέρα απ' το τρίγωνο, από την άλλη πλευρά της χερσονήσου φαίνεται η θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα).

Μπροστά στη μύτη της χερσονήσου και προς τ' αριστερά, ξεκινάει να απλώνεται ο Βόσπορος.

Αληθινά δεν γνωρίζω πώς έγινε και το λαχτάρησα έτσι ετούτο εδώ το τρίστρατο, τούτο εδώ το σημείο...
Μπορεί να είναι, επειδή από παιδί αγάπαγα του κόσμου τις στράτες και μ' άρεσε να ψάχνω τα σχήματα, τις γραμμές των πραγμάτων...
Μήπως και ξέρει κανείς άραγε να μας πει, πώς, κι από πού ξεκινάει να σε συνεπαίρνει η αγάπη των πραγμάτων ; ! 

"Objets inanimés, avez-vous donc une âme
Qui s'attache à notre âme et la force d'aimer ?"

Περνούσα κοντά της και κάθε φορά της σιγομίλαγα ντροπαλά, τρυφερά, καθώς μιλάω σ' ένα μικρό κορίτσι ή, καθώς μιλάω στις φιλενάδες μου "τι κάνεις Σοφούλα μου ; πώς είσαι, αγαπημένη μου; τι όμορφη είσαι , καρδιά μου, ακόμα και μες τη νύχτα !" 






"Σιγανά, σιγανά,
σιγανά πατώ στη γη..."





Ο Μαρμαράς, ο Βόσπορος, ο Κεράτιος.
Ο Κεράτιος, ο Βόσπορος, ο Μαρμαράς.
Ανάμεσα τους η Πόλη, η χτισμένη πάνω σε επτά λόφους.

Η πόλη που, 
από το 658 π Χ έως και το 330 μ Χ ονομάστηκε Βυζάντιο,
το 196 μ Χ ονομαζόταν Αυγούστα Αντωνίνα,
το 330 μ Χ ονομάστηκε Νέα Ρώμη,
ο ιδρυτής της την ονόμασε Κωνσταντινούπολη,
μες στους αιώνες την απεκάλεσαν Βασιλεύουσα, Βασιλίδα των πόλεων, Μεγαλόπολη, Ανθούσα, Επτάλοφο !
  
Οι Έλληνες την λεν ακόμα : "η Πόλη" !

Στο βάθος, η γέφυρα του Βοσπόρου ενώνει την Ευρωπαϊκή (αριστερά) με την Ασιατική ήπειρο (δεξιά). 

"φεγγάρι εδώ
φεγγάρι εκεί..."

Πάλι οι τρείς θάλασσες 

Απέναντι αριστερά, στην άκρη της χερσονήσου, φαίνεται το Τοπ Καπί
δεξιότερα η Αγιά Σοφιά

Πολυσύχναστοι δρόμοι...

επί του 41ου βορείου παραλλήλου, 

Μάρτιος του 2016

Ο Βόσπορος με το βλέμμα των περιηγητών

Woensel Pieter Van 1794

 "Βοός - πόρος, δηλαδή το στενό απ' όπου πέρασαν κάποτε τα βόδια από την Ασία στην Ευρώπη, ή ίσως και το ανάποδο, ονομάζεται ο πορθμός που χωρίζει δραματικά τις δύο ηπείρους - ένα από τα πιό θαυμάσια όσο και άτιμα θαλασσινά περάσματα του κόσμου.
 Στενόν, Ρεύμα και Κατάστενον τον αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες και οι Βυζαντινοί, Σταμπούλ Μπογάζιτσι και Καραντενίζ Μπογάζιτσι τον λένε οι Τούρκοι.

..............................................................................

Ο Βόσπορος λοιπόν είναι ένα θαλασσινό φίδι μήκους τριανταενός χιλιομέτρων περίπου.
...............................................................................

Στα τριανταένα αυτά χιλιόμετρα εφτά φορές αναδιπλώνεται κι αλλάζει κατεύθυνση το Κατάστενον."

Τώρα εγώ, μπαίνω στον πειρασμό να ανακαλύψω τις επτά αναδιπλώσεις - αλλαγές κατεύθυνσης του "Κατά στενου"
Με σοβαρή πιθανότητα, φυσικά, να πέσω σε μεγάλα λάθη...

ίσως η πρώτη κατεύθυνση φτάνει περίπου ίσαμε το ύψος του Ortakoy
ίσως η δεύτερη περίπου μέχρι το Bebec
ίσως η τρίτη περίπου ως το Roumeli Hissar και το Anadoli Hissar
ίσως η τέταρτη περίπου ως το Steneh
ίσως η πέμπτη περίπου ως το Yeni Kioy
ίσως περίπου η έκτη μέχρι τοTherapey, ή μάλλον ως το Buyuk dereh
κι ίσως η έβδομη φτάνει μέχρι τις εκβολές, του Βοσπόρου.
(έτσι ας πούμε, έπαιξα λίγο...)


"Εδώ, στη θρακική ακτή..., ζούσε ο γέροντας βασιλιάς Φινέας. Με τις προφητικές του ικανότητες συμβούλεψε τους Αργοναύτες πώς να περάσουν το τελευταίο εμπόδιο γιά να βγούνε στον Πόντο.
Οι Κυανές ή Συμπληγάδες, οι δυό φοβερροί σκόπελοι που δεν ήταν στερεωμένοι στο βυθό της θάλασσας, πήγαιναν κι έρχονταν, συμπλέκονταν με μεγάλη ταχύτητα και το νερό γύρω τους έβραζε."

"Κανείς μέχρι τώρα δεν κατάφερε να περάσει ανάμεσά τους. Όταν φτάσετε εκεί αφήστε ένα περιστέρι να πετάξει. Άν βρει το δρόμο του και προλάβει να βγει στον Πόντο, ακολουθείστε την πορεία του. Η σωτηρία σας θα εξαρτάται από τη δύναμη των χεριών σας και την ταχύτητα των κουπιών σας..."

από το βιβλίο

της Μαριάννας Κορομηλά

"Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα"

εκδ. ΑΓΡΑ




ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

-  Αλλάζουνε εντός μου οι διαδρομές του Οδυσσέα ! –

Ἓν οἶδα ὅτι ουδὲν οἶδα 

Διαβάζω στο βιβλίο της Μαριάννας Κορομηλά

«Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα»

(Κρατάω σημειώσεις με την σειρά που συναντώ τα σημεία, μέσα στο βιβλίο)

«Στα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με την Βουλγαρία, στο Μαυροθαλασσίτικο χωριό…»

Σκέφτομαι πως για 5 τουλάχιστον συνεχή καλοκαίρια παραθέριζα στο νομό Σερρών, δίπλα σ’ ένα χωριό, που το λένε Μαυροθάλασσα.

Γιατί ποτέ δεν αναρωτήθηκα, από πού προέκυψε αυτή η ονομασία ; !

Θράκη :

Ευρύτερη περιοχή...

(Σήμερα) το όνομα υποδηλώνει μια περιοχή που εκτείνεται στη Β.Α. Ελλάδα – Δυτική Θράκη, 

στη Νότια Βουλγαρία – Βόρεια Θράκη και 

στην Ευρωπαϊκή Τουρκία – Ανατολική Θράκη.

Σύνορα της Θράκης σε τρεις θάλασσες: Μαύρη Θάλασσα (Εύξεινος Πόντος), Αιγαίο και 

Προποντίδα (θάλασσα του Μαρμαρά)

Κατα τη βυζαντινή περίοδο, η νέα πρωτεύουσα του κράτους, Κωνσταντινούπολη, βρίσκεται στην περιοχή της Θράκης.

Την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η Θράκη και η Ανατολική Μακεδονία βρέθηκαν υπό Βουλγαρική κατοχή.  

Οι Θράκες εμφανίζονται στην Ιλιάδα του Ομήρου  ως σύμμαχοι των Τρώων.

Συμπληγάδες 

Άνεμος στα μπουγάζια σουρώνει !

Ο Όμηρος  τις συσχετίζει με τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, δηλαδή με τον Πορθμό της Μεσσήνης στη Σικελία.

Ο Στράβων, ο Ηρόδοτος, ο Πλίνιος και ο Ευριπίδης πίστευαν πως ήταν η είσοδος του Βοσπόρου από τον Εύξεινο Πόντο.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...