Η επιστροφή του ασώτου. Ο άσωτος φόραγε μάσκα? Εγώ φορούσα. Ευτυχώς γιά όλους μας, υποχρεωτικά  στο αεροδρόμιο και εντός αεροπλάνου. Όλοι ένα γύρω, μασκοφορεμένοι... μέσα σε όλη την αναμπουμπούλα έχει κι αυτό την πλάκα του...
Είναι μιά θλίψη όμως, να βλέπεις το El-Vel άδειο! Μα εντελώς άδειο... Μία πτήση εμείς, νάμαστε! Ήρθαμε! 
Τσακώθηκα και μ' έναν μπαγλαμά χωριάτη στα μυαλά και στους τρόπους, που καθόταν στο μπροστινό κάθισμα και παρακούοντας τις (υποχρεωτικές) οδηγίες, άνοιξε τον εξαερισμό του κι έστελνε όλον τον Covid 19 απάνω μου κι απάνω στις δυό φοιτήτριες που κάθονταν δίπλα μου... 
"Θα πεθάνω!" έλεγε αυτός και χασκογέλαγε... "Πιστεύετε κι εσείς στον ιό?!" "Άμα θέλεις εσύ πέθανε! του παν και οι φοιτήτριες... εμείς δε θέλουμε να πεθάνουμε!" Τέτοιες μακάβριες συζητήσεις στο αεροπλάνο...

Les Tilleuls ! Είναι κάτι, που δύσκολα περιγράφεται με λόγια... Πατάς το πόδι σου στη Σπιανάδα και ζαλίζεσαι απ' τη μυρουδιά! Όχι, δεν είναι μυρωδιά αυτή... Μυρουδιά είναι! Ζαλιστική, που στην αρχή προσπαθείς να καταλάβεις από πούθε έρχεται... Έρχεται όμως από παντού! Μυρίζει ο αέρας από ολούθε, πώς να το πω?! Ζαλιστικά... Τα τίλια! Μιά πλατεία, η μεγαλύτερη Ελληνική πλατεία, όλη φυτεμένη tilleuls! Προτείνω να ονομαστεί "ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΤΙΛΙΩΝ"...

Με πόνεσαν τα πόδια μου σήμερα απ' τις βόλτες και το πιό σπουδαίο, απο βραδίς επιτέλους κοιμήθηκα! 

Το απόγευμα μου έφερε η Depy να φάω, φαγητό που είχε φτιάξει η γιαγιά: ρεβύθια με μελιτζάνες στον φούρνο! Σερραϊκόν... Ήμουνα από χτες το μεσημέρι νηστική, και τόσο πεινασμένη, που το φαγα μονοκοπανιά. Τώρα μάσησα ένα simeco. Όσο να πεις, ρεβύθια με μελιτζάνες δεν είναι και το ελαφρύτερο φαγητό γιά νύχτα...
Έχω αποφασίσει όμως, αυτές τις μέρες, να μη μαγειρέψω. 

Πόσο πολύ χαίρομαι με την Άννυ!
Το βιβλίο που σκέφτεται (και που μου έδωσε να της το "κοιτάξω"), λέω, θα πάει καλά!
Γνώμη μου είναι πως το βιβλίο μοιάζει με λεξικό, που όμως χαρίζει απλόχερα τα πολιτιστικά στοιχεία των χρόνων και της περιοχής...
Γλώσσα και πολιτισμός μαζί! Της έδωσα και τίτλο και μου είπε: "ναι, παρόμοιο τίτλο σκέφτομαι να βάλω"!
Στο μεταξύ, ενδιαφέρθηκε σοβαρός οργανισμός, γιά παρουσίαση που με ξετρελαίνει!
Άντε να δούμε!
Και πόσο χαίρομαι, που με εμπιστεύονται οι φίλοι!

"Pietà, rispetto, amore" 

Corfu Chamber Opera

στον "Κήπο του λαού" απόψε, βραδιά όπερας, ξεκούραση ψυχής οι άριες, πλάϊ στο ανάκτορο, πίσω μας η θάλασσα, πήραμε με την D. τις καρεκλίτσες μας και καθίσαμε αλάργα, πίσω, έξω απ' τον κόσμο.
Μας ακολούθησαν φίλοι της, ευφυής παρέα,του γούστου μου, σε λίγο ντρεπόμουνα να κοιτάζω τον κατάλογό μου, γιατί οι άνθρωποι ήξεραν όλα τα τραγούδια και τα σιγόλεγαν μαζί... 

Καθίσαμε κάτω από έναν πεύκο ομπρέλα, ένας είπε ότι πρόκειται γιά Ιταλικό πεύκο, εγώ τότε θυμήθηκα του Respighi τα Pini di Roma, τα pini di Villa Borghese, και τις Fontane di Roma , 
δεν ξέρω γιατί έπεσε κατάπληξη μόλις τα ανέφερα και με αφορμή αυτό ξεκίνησε μιά πραγματικά πολύ καλή συζήτηση... κατευχαριστήθηκα...

στην πεζούλα...

μπάνιο 24ο, 
ελπίζω όχι το τελευταίο του καλοκαιριού...

applaudito a Corfu

γι αυτό εγώ εδωπέρα τρελαίνομαι… οι  μουσικές είν’ ο λόγος !

όπου τυχαία  απόψε πέρασα από την πλατεία του δημαρχείου,  κι όπου ένα μικρό σύνολο από κόρνα ξεκίνησε να παίζει  όπερα !

κάθισα χάμω, στα πέτρινα σκαλοπάτια  και για μιάμιση ώρα άκουγα την χαρά της ψυχής…

Monteverdi, Ορφέας

Gluck, Ορφέας κι Ευριδίκη

Mozart, Nozze di Figaro

            Ο μαγικός αυλός

Delibes, Λακμέ

Offenbach, Τα παραμύθια του Χόφμαν

Puccini, άρια o mio babbino caro

            La Bohème

            Τουραντό

Βέρντι, Traviata

           Nabucco

Bizet, Carmen

μπάνιο 23ο, κακήν κακώς,

γιατί ένα μικρό ψάρι (σπάρος?)

με δάγκανε εξακολουθητικά...

στην πεζούλα...

απολαμβάνω τη θάλασσα κάθε πρωί, νωρίς...
κολυμπάω τουλάχιστον μιάν ώρα, στο ponte πάντα, με κόσμο ελάχιστο, μετρημένο στα δάχτυλα...
σήμερα, πριν μπω στη θάλασσα, μάζεψα στα βράχια κάτω απ' το "ησυχαστήριό μου", κάπαρη κι αγγουράκια της κάπαρης (καπαρόμηλα), βρεγμένα απ το θαλασσινό νερό...
ίσα ίσα ένα βαζάκι είναι, έβαλα να τα κάνω τουρσί.
πολύ μου αρέσει, είναι σαν ένα παιχνίδι, να παίρνεις τους καρπούς και να τους μετασχηματίζεις...

το βράδυ ποτό στην Τένεδο, πρωί - βράδυ με τους φίλους πάντα.

βαδίζω αρκετά χιλιόμετρα, κάθε μέρα.

νούμερο 22

μικρό οδοιπορικό...

photos

foteini

στην καλύβα, ψηλά στο βουνό...

συνάντησα την Αυγουστιάτικη πανσέληνο

απάνω στα ψηλά βουνά,
παρέα στον ασβό, το τσακάλι, τη μικρή αλεπού και το γεράκι...



σε τόπο αγαπητό

το χάραμα παραμόνευα τον ήλιο να βγαίνει στη θάλασσα

κι ύστερα πάλι, 
στο σκηνικό θεάτρου...

μπάνιο 21ο  σήμερα,
στο ησυχαστήριό μου,
μες τους ερωδιούς...

στην πεζούλα...

photos foteini

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Από τις σημειώσεις του Μουσείου :


Αν και η Άρτεμις είναι η σημαντικότερη θεότητα του κερκυραϊκού πανθέου, οι πηγές και τα ευρήματα μαρτυρούν την παρουσία πολλών θεοτήτων και ηρώων.



Από τον ιερό ναό Αρτέμιδος Γοργούς 
(...ένας από τους αρχαιότερους δωρικούς ναούς)

Από τον γλυπτό διάκοσμο διατηρείται το μεγαλύτερο μέρος του δυτικού πώρινου αετώματος, στο κέντρο του οποίου παριστάνονται η Μέδουσα Γοργώ με τα παιδιά της, Πήγασο και Χρυσάορα, ένα ζεύγος λεοντοπανθήρων, ενώ στα άκρα αποδίδονται σκηνές μάχης. 

Κατά την επικρατέστερη άποψη η Γοργώ ταυτίζεται με την Αρτέμιδα με την ιδιότητα της "Πότνιας θηρών", 
ενώ οι δευτερεύουσες σκηνές απεικονίζουν επεισόδια από την Τιτανομαχία.

"Αυτάρκην θέσιν έχει..."

Η Κέρκυρα στο σημείο συνάντησης των θαλάσσιων διαδρομών που οδηγούσαν από τον Ελληνικό χώρο προς την Ιταλική χερσόνησο, τη Σικελία και την Αδριατική αποτελεί ιδανικό τόπο γιά εμπορικές ανταλλαγές και συμφωνίες μεταξύ ανατολικής και δυτικής Μεσογείου. 

Οι Κερκυραίοι δε χρειάζεται να ταξιδεύσουν γιά να εμπορευτούν, καθώς το εμπόριο διεξάγεται στην πόλη τους. Έμποροι από διάφορα μέρη μπορούν να αγοράσουν στην Κέρκυρα προϊόντα από την βόρεια Ιταλία, τη Σικελία, την βόρεια Αφρική, την Ιλλυρία και την Αδριατική και να πουλήσουν στους Ιλλυριούς, Ηπειρώτες και άλλους, τοπικό κρασί σε τοπικούς αμφορείς.

Γιά να αγοράσουν οι έμποροι προϊόντα πρέπει να τα ανταλλάξουν με άλλα ή να πληρώσουν με χρήματα. Και στις δύο περιπτώσεις, η Κέρκυρα γνωρίζει πώς να αποκομίζει σημαντικά κέρδη. Σε μία πόλη, που είναι ναυτική δύναμη, υπάρχουν μηχανισμοί εμπορίου: νόμοι γιά τις εισαγωγές και εξαγωγές προϊόντων και την χρήση των λιμανιών, αγορανομία γιά την επίβλεψη των συναλλαγών.

Οι φυσικοί πόροι του νησιού , η εύφορη γη και η θάλασσα, κάνουν γνωστό το νησί στην αρχαιότητα. Το εξαιρετικό κρασί (ανθοσμίας οίνος) και οι αμπελώνες της υπαίθρου, τα ψάρια, ειδικά ο τόνος, και τα βοσκήματα μαρτυρούνται από τις πηγές. Οι εγκαταστάσεις στα παράλια της Ηπείρου - στην πέραν οικεία γη - τροφοδοτούν την Κέρκυρα με την αναγκαία ξυλεία γιά την κατασκευή των πλοίων αλλά και με πολυάριθμους δούλους, που είναι απαραίτητοι γιά την λειτουργία της ναυτικής και εμπορικής πολιτείας.

μπάνιο 9ο πρωϊνό

στην πεζούλα...


"ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην·" 

ὅτε ἤμην νήπιος, πολύ το επιθυμούσα, μεγαλώνοντας να γίνω ή μοναχός ή δάσκαλος ή ηθοποιός. τα τρία.

"ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου." 
έκανα ό, τι έκανα, αλλά το όνειρο των τελευταίων ετών, είναι άλλο : "παλαιοβιβλιοπώλης"
τι να λέμε τώρα? όνειρα είν' αυτά, κι είναι καλό να ονειρεύονται οι άνθρωποι...
με αυτήν την κάψα, άρπαξα χτες, μόλις το είδα μπροστά μου, το "ημερολόγιο ενός (παλαιο) βιβλιοπώλη"
πόσο άνευρο μου φάνηκε!... μαλθακό βιβλίο και άνοστο!...

μέρα συννεφιασμένη και πονοκέφαλος...
θα πιώ depon και σκέφτομαι να πάω στο μουσείο.


Απόψε ως αργά το βράδυ, παρέα στο βουνό με καινούργιους φίλους, καλά άτομα.

στην πεζούλα...


διάθεση κακή κι εριστική...
μπάνιο 8ο πρωϊνό, πάντα στο "ησυχαστήριό μου"

αγόρασα το βιβλίο "το ημερολόγιο ενός βιβλιοπώλη", γιατί το θέμα με κέντρισε... μάπα όμως το καρπούζι, θα πάω αύριο να το αλλάξω...
με φίλους ως αργά...

vive le quatorze juillet !

στην πεζούλα...


Παρασκευή 12/7

μπάνιο από μπονώρα, numero 6
γερό, δυναμωτικό πρωινό

βάδισμα λίγο

άρχισα σήμερα και τελείωσα μονορουφηξιά το βιβλίο της Αρβελέρ "ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών", ευκολοδιάβαστο, το διάβασα σήμερα 2 φορές.

Στο επίμετρο του βιβλίου, το θέμα "ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΑΜΜΕΝΟς Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ".

Η Αρβελέρ αναφέρει στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία ο βασιλικός τάφος της Βεργίνας ίσως δεν είναι του Φιλίππου, αλλά του Αλεξάνδρου.
Εμένα πειστικά στοιχεία μου φάνηκαν...

Κάποτε, όταν οι αρχαιολόγοι επιτρέψουν (!) την DNA εξέταση των οστών του βασιλέως και των οστών, του μικρού γιού τού Αλέξανδρου, που βρίσκεται θαμμένος κι αυτός στην Βεργίνα, θα πιστοποιηθεί ποιός είναι ο θαμμένος βασιλιάς και θα αποφανθούν οριστικά οι ειδικοί...



Σάββατο 13/7

μπάνιο στο ponte από μπονώρα με τους φίλους, numero 7
από χτες σε κατάσταση ημι κατάθλιψης

περπάτησα λίγο
σινεμά με τους φίλους "Θεέ μου, τι σου κάναμε..." νούμερο 2.
είναι καλύτερο από το πρώτο, που ήταν ήδη καλό. το δεύτερο είναι πιό πολιτικό και θέτει αρκετά ζητήματα...
γέλασα πολύ και βγήκα κάπως απ' τη σκοτεινιά... 

δυνατή βραδυνή βροχή

στην πεζούλα...

βαρέθηκα σήμερα και δεν πήγα γιά μπάνιο
αντίθετα, περπάτησα με τους φίλους αρκετά, στα 10 χλμ περίπου, με όρεξη, δίχως καμιά  βαρυγκώμια...

βρήκα κι έναν παλαιοβιβλιοπώλη, που δένει και μόνος του βιβλία, και σιάχνει μόνος του σημειωματάρια κτλ...
νομίζω θα ξαναπάω αύριο.

είδα κι ένα Βενετσιάνικο, δίλοβο παράθυρο, 14ου αι. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!

όταν μπορέσω, θα ξαναπάω να το βγάλω κα νο νι κή φωτογραφία, διότι είναι απείρως ωραιότερο απ' το σκίτσο...



σε μιά απλά συμπαθητική συναυλία πήγα χτες, στο "ησυχαστήριό μου"

"Σού `στειλα γράμμα και γραφή
κι απόκριση δεν πήρα
μαύρη δίκοπη μου μοίρα
μαύρη δίκοπη μου μοίρα" 



λογαριάζω αύριο, στις 9 το πρωί να κολυμπάω...


ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ 19/6/2020! 
Να και η φωτογραφία του παραθύρου, με κάποια σχόλια που περιμάζεψα

*

Markos Vaptismas

Εχει την ιδια κορνιζα με ενα απο τα παλιοτερα λιονταρια που σωζεται στο παλαιο φρουριο και εναγεται στην αρχικη προσαρτηση της Κερκυρας στην Βενετικη προστασια.13ο 14ο αιωνα

**

Θεόδωρος Μεταλληνός

Όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο Θόδωρε, εδώ δεν είμαστε στην "Città Vecchia di Corfù", αλλά στην Città Nuova di Corfù.... Είναι απόλυτα σίγουρο ότι όταν κατασκευάστηκε η εν λόγω οικία, οι μάστορες είχαν προ καιρού σταματήσει να κατασκευάζουν τέτοια δημιουργήματα..... Το μοναδικό υστερογοτθικό δίβολο παράθυρο που υπάρχει στην Κέρκυρα στην οδό Αγ. Θεοδώρας ίσως να ήταν κάπου στο Παλιό Φρούριο της Κέρκυρας, ίσως και να ήρθε από κάπου αλλού.... και εντοιχίστηκε (τοποθετήθηκε) στον εξωτερικό τοίχο της οικίας αυτής.... δεν χτίστηκε, απλά εντοιχίστηκε και "μπουκαρίστηκε" ως σπουδαίο διακοσμητικό στοιχείο και έτσι σώθηκε. Είναι σίγουρο ότι υπήρχαν πολλά τέτοια παράθυρα και θυρώματα παντού στην Ανατολική επικράτεια της Ενετίας και πολλά στο Παλιό Φρούριο.... Γιατί άραγε να έφυγε από εκεί;.... Μα, οι Άγγλοι έκαναν την δεκαετία του 1820 πολλές ισοπεδώσεις στο Παλιό Φρούριο. Για τους γνωστούς λόγους, ακόμα οι κερκυραίοι δικαιούχοι αποζημίωσης των οικιών τους ακόμα δεν έχουν λάβει την επιδικασθείσα αποζημίωση.... Μπορεί κάποιος ευαίσθητος κερκυραίος εκείνη την εποχή να το αγόρασε από τα μπάζα και να το εντοίχισε (στην υπό επισκευή?) οικία του.

στην πεζούλα...

μπάνιο 5ο
πάνω απ' το ponte, με τους ωραίους ερωδιούς να πετάν ολόγυρα...

θα προσπαθήσω να ξεκουραστώ, να χαλαρώσω κάπως... πήρα ένα depon.
έχω έρθει με απίστευτη σωματική κούραση, δύσκολο να καταλάβει κανείς πόση...
παρ' όλ' αυτά κολύμπησα αρκετά και περπάτησα αρκετά...

στην πεζούλα...


τα μπάνια του λαού έγιναν τρία...
το τρίτο, χτες βράδυ, στη σκιά Άη Γιώργη Δωριέως.

το τέταρτο σήμερα, πολύ πρωί με τους φίλους μου, πάνω από το ponte


απόψε, τέσσερις και πενήντα ήρθε ο Prévert στο προσκεφάλι μου...

Si désespéré

Beau comme le jour
Et mauvais comme le temps
Quand le temps est mauvais

Et si sûr de lui
Comme un homme tranquille au milieu de la nuit

qui faisait peur aux autres

Qui les faisait parler
Qui les faisait blêmir
Cet amour guetté
Parce que nous le guettions
Traqué blessé piétiné achevé nié oublié
Parce que nous l’avons traqué blessé piétiné achevé nié oublié

Et qui n’a pas changé

Têtu comme une bourrique
Vivant comme le désir
Cruel comme la mémoire
Bête comme les regrets
Tendre comme le souvenir
Froid comme le marbre
Beau comme le jour
Fragile comme un enfant

Et il nous parle sans rien dire

Je te supplie

Reste là
Ne bouge pas

Extrait de Jacques Prévert, Paroles, Paris, Gallimard, 1946.

ωραία, μύρια ωραία είναι η θάλασσα !

εμένα όμως,

τα θεμέλιά μου στα βουνά !

στην πεζούλα...

πολύ πρωινό, ένατο μπάνιο.

τουλάχιστον πέντε χιλιόμετρα μες το μεσημέρι, σύρε κι έλα κάτω απ' τον ήλιο, με πόδι όχι σε πολύ καλή κατάσταση. δεν σταματάω όμως... όλοι, βλέπω ότι σταματάν κάποια στιγμή. δεν είναι η περίπτωσή μου... σκέφτομαι, ότι εφευρίσκω διαρκώς πράγματα, που πρέπει να γίνουν... δεν είναι ξεκούραστο αυτό, και δεν διευκολύνει τη ζωή...
Γιά κυριακή, μόλις τελείωσα. Μία και δεκαέξι, ξημερώνει Δευτέρα...

στην πεζούλα...

βραδυνό μπάνιο στα δικά μου μέρη, μαλακή θάλασσα, πιό ζεστή απ' ότι στις 8 και στις 9 το πρωί ...

στην πεζούλα...


κουτσαίνω ξαφνικά σήμερα.
καταλαβαίνω ότι το πρόβλημα είναι στη μέση, κι η μέση με χτυπάει στο αριστερό πόδι.
βάδισα χιλιόμετρα, με πάρα πολύ κόπο, κουτσαίνοντας εντελώς.

μπάνιο (7) με τους φίλους σήμερα, μέσα στο κάστρο. 
δεν νομίζω να ξαναπάω εκεί, το περιβάλλον είναι καλό, αλλά η θάλασσα όλο πέτρες, κοτρώνες...

Επίσκεψη στον "Μαγικό Λόφο" !
Θαυμαστή ήταν η μέρα σήμερα !
Επίσκεψη στο νεοϊδρυθέν, λέω εγώ, "Μουσείο Καποδίστρια" !

photos

foteini

Ένα σεμνό, οικογενειακό σπίτι, το σπίτι του αδερφού του Κυβερνήτη, έγινε μουσείο.

Αυτό το έπιπλο είναι το προσωπικό γραφείο του Καποδίστρια.

Όσο μπορώ να διαβάσω στο ανοιγμένο του βιβλίο :

De l' homme

de ses facultés intellectuelles

et de son éducation 

chapitre XIX

Il est peu de mots abstraits dans les langues sauvages et beaucoup dans celles des peuples policés. Ces derniers intéressés à l'examen d’ une infinité d’ objets, sentent à chaque instant le besoin de se communiquer nettement et rapidement leurs  idées. C’ est à cet effet qu’ ils inventent tant de mots abstraits :  l'étude des sciences les y nécessite.

Tome IV.

το λυχναράκι του

οι δυό πολυθρόνες του Κυβερνήτη

και το μαγγάλι του

το προσωπικό του σερβίτσιο

το σαμοβάρι του

(ΔΕΝ είναι χρυσό!)

τα φλυτζάνια του

τα δυό του μπαουλάκια

Έτυχε να παρακολουθήσω - από πολύ μακριά είναι η αλήθεια - τα τελευταία χρόνια, τον αγώνα, ώστε να "επανιδρυθεί" κατά κάποιον τρόπο και να στηθεί αυτό το σπουδαίο μουσείο, που μάλλον στα χαρτιά φαίνεται να υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια πριν...

Το μουσείο λειτούργησε, εξ όσων γνωρίζω, τον Οκτώβρη του 2017.
Σήμερα που το επισκέφθηκα, είχα την μεγάλη τύχη, να συναντήσω εκεί επί τόπου δυό απογόνους του ίδιου του Κυβερνήτη !

Η μία, η κοπέλα, επιμελήτρια του μουσείου, είπε ότι το μουσείο είναι αποτέλεσμα εργασίας μιάς ολόκληρης "ομάδας". Θεωρητικά θα συμφωνήσω σε αυτό, αν και με κάποιον τρόπο έτυχε να γνωρίζω τον δικό της προσωπικό μόχθο.

Ο άλλος, ο κύριος που είχα την ευτυχία να συναντήσω σήμερα, δισέγγονος του αδερφού του Κυβερνήτη - ο ίδιος ο Κυβερνήτης δεν είχε παιδιά -, ένας χείμαρρος, ένας ποταμός βιωματικής γνώσης, που είχε την ευγένεια και μου έκανε την χάρη, να μου εξιστορήσει πραγματικές ιστορίες, που ποτέ φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να ακούσω και να μάθω...
Ήταν ευλογημένη η στιγμή, που βρέθηκα εκεί σήμερα, την συγκεκριμένη ώρα !

Γύρισα το μεσημέρι σπίτι σε τέτοια αναστάτωση, τόσο χορτάτη και με τέτοια ευτυχία, ώστε ολόκληρη μέρα δεν μπόρεσα να πάρω γουλιά νερό και μπουκιά τροφή.