μικρό οδοιπορικό...

photos

foteini

στην καλύβα, ψηλά στο βουνό...

συνάντησα την Αυγουστιάτικη πανσέληνο

απάνω στα ψηλά βουνά,
παρέα στον ασβό, το τσακάλι, τη μικρή αλεπού και το γεράκι...



σε τόπο αγαπητό

το χάραμα παραμόνευα τον ήλιο να βγαίνει στη θάλασσα

κι ύστερα πάλι, 
στο σκηνικό θεάτρου...

μπάνιο 21ο  σήμερα,
στο ησυχαστήριό μου,
μες τους ερωδιούς...

Δευτέρα, 23 του μηνός Ιουλίου 2018
εμφανίστηκε το απόγευμα ένα ουράνιο τόξο, πάνω απ' τον Υμηττό.
Ήταν μία απατηλή, ουράνια υπόσχεση 
ή μάλλον, 
η υπόσχεση αφορούσε την περιοχή του Υμηττού, αποκλειστικά και μόνο !

photos

foteini

Την Παρασκευή, 27 μηνός Ιουλίου μπόρεσα να απαθανατίσω με κάποιαν επάρκεια, την ολική έκλειψη της αιμορροούσης Σελήνης, πάνω απ' το όρος Ζήρεια.
Η πρόβλεψη είναι, ότι το φυσικό φαινόμενο θα επαναληφθεί σε περίπου 200 χρόνια...

Την Δευτέρα, 30 μηνός Ιουλίου , στις πέντε και τριάντα επτά το ξημέρωμα
απαθανάτισα le chemin d' amour μέσα στον Κορινθιακό κόλπο.

Την Πέμπτη, 2 του μηνός Αυγούστου ζύμωσα ψωμιά.
Τέσσερα καρβέλια χωριάτικο ψωμί.

Σάββατο, 4 μηνός Αυγούστου, έκανα χαρά, γιατί καταδέχτηκε και μου ποζάρισε ένας ωραίος τσαλαπετεινός.

Κυριακή, 5 του μηνός Αυγούστου, πίεσα τον εαυτό μου να (ξανα) μπει επιτέλους σε θάλασσα... 
Μπάνιο δέκατο. Νυχτερινό.
Αυτό το καλοκαίρι κοντεύει να τελειώσει...

στην καλύβα, ψηλά στο βουνό...

είναι η τρίτη νύχτα στη σειρά, που ακούω το κουνάβι να ξελαρυγγιάζει τους ποντικούς του αγρού...
μακριά ακούγονται αγέλες τα τσακάλια, χαμηλά ουρλιαχτά, μακρόσυρτα, σκίζουνε από απέναντι τις κορφές και φτάνουν ίσαμε δω...
εδώ γύρω, τζιτζίκια και τριζόνια μόνο.
και ξαφνικά, μες τη νύχτα ακούς τις στριγγλιές και το ουρλιαχτό από τους ποντικούς του αγρού, που τους βουτάει το κουνάβι και τους ξεσκίζει... 
φρικάρω λίγο, αλλά ... c est la vie...
τι άλλο να πω ;

στην καλύβα, ψηλά στο βουνό...

photos

foteini

μικρά μικρά κοπάδια μέδουσες, ζωσμένος ο Κορινθιακός κόλπος...
το φως και οι φωτογραφίες είναι σκοτεινές, παρ' όλ' αυτά, με λίγη προσοχή διακρίνει κανείς σκούρες τελείες-τελείες, ασκέρια τα μεδουσάκια.
στις παραλίες, στα βαθειά, στα νησάκια, παντού...

στο μεγαλύτερο μέρος του Κορινθιακού, δυστυχώς δεν μπορείς εφέτος να κολυμπήσεις...

στην καλύβα, ψηλά στο βουνό...

photos

foteini

σήμερα είδα δυό θαλάσσιες χελώνες ! τις έχασα όμως... φυσικά, δεν με περίμεναν στον αφρό να τις τραβήξω και φωτογραφία...

μου έκαναν την μεγάλη χάρη όμως οι δέλφινες !

οι δέλφινες !

πρώτο ξημέρωμα σήμερα πάνω στα βουνά, δεν ήθελα να το χάσω...
σήκώθηκα 05.50, να δω την ανατολή !

ξαναγύρισα ύστερα στο ασκηταριό μου...

στην καλύβα ψηλά στο βουνό...


το πρωί είδα ένα γεράκι
το βράδυ είδα νυχτερίδες κι έναν ασβό, με τη φουντωτή του ουρά και τη γουνίτσα του. ξετρελάθηκα ! δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί ασβό !

οι δέλφινες σήμερα δεν μου έκαναν τη χάρη, μήτε τη χαρά...
βγήκαμε το πρωί με ελαφρύ μαϊστρο. ο άνεμος όμως δεν είναι και το καλύτερό μου...
έβαλα γυαλιά κι έψαχνα τον βυθό με τις ώρες, χιλιάδες αχινοί, αχιβάδες, μερικές τσούχτρες μωβ, έπιασα έναν μικρό αστερία, μα το ξανασκέφτηκα και τον έριξα πάλι πίσω στη θάλασσα.
μονάχα λίγα όστρακα έβγαλα. 

μπάνιο μόλις ένατο, παρ' όλο που ξεκίνησα από μήνα Μάη...

αργά στο σπίτι.

στην καλύβα ψηλά στο βουνό...


Σ Κ απάνω στα βουνά.
Τόπος που αγαπώ

Την ημέρα εδώ πάνω είναι το βασίλειο των τζιτζικιών

Τη νύχτα, το βασίλειο του τριζονιού 
του γέρο βάτραχου
των τσακαλιών που αλυχτάν.

Μου αρέσουν πάρα πολύ οι κουβέντες με τους ντόπιους. Τα ραντίσματα, οι ελιές, οι σταφίδες, οι βροχές, οι αέρηδες. Αυτά ορίζουν τις ζωές τους.
Η κυρία Ντίνα μου είπε πως φτιάχνουν εδώ τα βλήτα με σκορδαλιά.


Παρατηρώ τη φύση. Τους αστερισμούς, τα δέντρα, τα φυτά, τους μικροοργανισμούς.
Τα ξέρω όλ' αυτά, πάντοτε όμως με εκπλήσσουν. Πάντοτε, μα πάντοτε.

Ήσυχο μεσημεριανό μπάνιο, ευτυχώς χωρίς κόσμο.

Φυσάει ελαφρά. Απόψε η βεράντα έχει ψύχρα. Όχι ψύχρα, κρυάκι.
Αν αύριο είναι καλός ο καιρός, ο Σ. είπε θα βγούμε.
'Εχω ελπίδα μήπως δούμε τα δελφινάκια.

kalinifta

Με μια αφορμή χθες, ξαναβρήκα και θυμήθηκα το Αστρονομικό ρολόϊ της Πράγας – ένα μικρό πλανητάριο , που χρονολογείται από το 1410 !

Η παράστασή του - κάθε μία ώρα :

Ο χάροντας αναποδογυρίζει την κλεψύδρα

Ο Άγιος Πέτρος και οι 12 Απόστολοι ευλογούν τον κόσμο

Ο πετεινός φωνάζει τις ώρες.

Η τρέχουσα ώρα

Η παλαιά ώρα της Τσεχίας

Η ώρα Ανατολής και Δύσης

Η ημερομηνία

Οι φάσεις της σελήνης

Το ρολόϊ πλαισιώνουν 4 σημαίνουσες φιγούρες

Ο Εβραίος - κατά την Μεσαιωνική κοινωνία – σύμβολο της απληστίας.

Ο Τούρκος – κατά την Μεσαιωνική πάντα κοινωνία – σύμβολο της λαγνείας.

Ο φιλάρεσκος – σύμβολο της ματαιοδοξίας

Ο σκελετός – σύμβολο του χρόνου

Πολύ μ’ αρέσουν όλ’ αυτά !

Κουβεντιάζοντας έτσι με την Κ., θυμηθήκαμε κι εκείνο το καταπληκτικό ρολόϊ , που είδαμε κάποια Χριστούγεννα (πολλά χρόνια πριν) στο Rothenburg, στο Ratstrinkstube  του μεσαίωνα, όπου ιστορούσε έναν ολόκληρο μύθο και που όμως, πραγματικά είναι αδύνατο να θυμηθώ τον μύθο που ιστορούσε…

Χτες και σήμερα, την καρδιά μου στο χωριό έκλεψε ένας πολύ μικρός σκυλάκος, που τον είχαν σ’ ένα χωράφι δεμένο με ένα τόσο δα κοντό σκοινάκι, για σπίτι του είχαν ένα παλιό μπαούλο ριγμένο στο πλάϊ, πλησίασα και του μίλαγα κι αυτός ο μικρός μου, έκανε τέτοιες χαρές που κάποιος του μίλαγε στη μοναξιά του… έτσι μου ήρθε να τους τον ζητήσω να τον πάρω εγώ  – αν δεν είχα ήδη εδώ το θηρίο... 

Τέλος, ένα κομμάτι της καρδιάς και του μυαλού μου έχουν μείνει εκεί... η ζωή δεν είναι καλή, μήτε δίκαιη γιά τους μικρούς σκυλάκους, και γιά όλους μας δηλαδή...

στην καλύβα ψηλά στο βουνό


πρωί

βλέπω έξω το κρύο. το βλέπω απ' εδώ μέσα που κάθομαι στη ζεστασιά μου. το τσουχτερό κρύο γίνεται ορατό διά γυμνού οφθαλμού.
η παγωνιά έχει ένα σώμα παγωμένο κι ευδιάκριτο. μπορείς να το αγγίξεις και να το πιάσεις ακόμα, αν θέλεις.
ώρες - ώρες, στιγμές, ακούω και τον βοριά να φυσομανάει .
στο τραπέζι ξεφυλλίζω περιοδικά που μ' αρέσουν , η ξαδέρφη μου ασχολείται με τις καλλιτεχνίες της, ακούμε σιγανά τα κονσέρτα του Βραδεμβούργου. δε μιλάμε και πολύ, δεν χρειάζεται.
πρωί - πρωί σαν φτάσαμε ανάψαμε την ξυλόσομπα. τριζοβολάν και καίγονται τα κούτσουρα.
πέρα στη θάλασσα ο άνεμος είναι ανατολικός. μακριά φαίνονται ψηλά κύματα, που αφρίζουν.
πού είναι άραγε λουφαγμένοι οι ωραίοι μου δέλφινες ;
αντίκρυ, ανάμεσα στα βουνά ξεμύτισε ένα ουράνιο τόξο. η υπόσχεση του Θεού προς τον άνθρωπο.
είναι το δεύτερο ουράνιο τόξο που βλέπουμε σήμερα. λες να σημαίνει αυτό δυό απανωτές  υποσχέσεις ;

το χειμωνιάτικο τοπίο αλλάζει διαρκώς. οι ομίχλες στις κορφές διαλύονται, ο αέρας σπρώχνει τα σύννεφα, μιά σκοτεινιά, μιά φως.


βράδυ

- 4 έως - 12 εδωπά, στα βουνά. ο αέρας έξω σκούζει. δεν τολμάς να ξεμυτίσεις.
στουκάρουμε ολημερίς την ξυλόσομπα.
πέρασε κόσμος σήμερα απ' εδώ. οι γείτονες δηλαδή...
40 κάτοικοι είναι τον χειμώνα όλοι κι όλοι κι έχουν διάθεση να σε δούνε, να σε φιλέψουνε, να κουβεντιάσουνε, να σου πουν γιά το μάζεμα της ελιάς, πως θα κλαδέψουν τα κλήματα, κι ό, τι άλλο έχουν στα σπίτια τους... τα καλά και τα κακά τους.
η Ν. μας έφερε το μεσημέρι να φάμε ζεστή φασολάδα και φρέσκα λεμόνια.
η κυρά Ρ. μιά τσάντα κρεμμύδια, σκόρδα κι άλλη μιά τσάντα καρύδια.
τόχω από καιρό τσεκάρει, η κυρά Ρ. έχει με τα χρόνια της συσσωρευμένη λαϊκή σοφία.
κουβεντιάζοντας απόψε γιά τον χιονιά και τον καιρό είπε "ο χιονιάς κι ο θάνατος , ποτέ δεν ξέρεις πότε θα ρθούνε"... 
είχα φέρει κι εγώ κοντά προμήθειες και τους φιλέψαμε.

το μεσημέρι ντύθηκα γερά και βγήκα να περπατήσω.
ψυχή ! χιόνια απέναντι, έρμες απ' το φύλλωμα καρυδιές, ψιλόβροχο.
μονάχα οι τρελές μυγδαλιές γεμάτες ροζ μπουμπούκια, έτοιμες λες ν' ανθίσουν !
ίσως κοντεύει η άνοιξη ...

στην καλύβα ψηλά στο βουνό

νύχτα σχεδόν κινήσαμε γιά τα βουνά.
κι όταν φεύγαμε απ' εκεί, ήταν πιά νύχτα.
δεν ξέρω γιατί ο έναστρος ουρανός μου δημιουργεί τέτοιο αίσθημα ευγνωμοσύνης , θαυμασμού κι απορίας.
ο έναστρος ουρανός πολύ μακριά απ' τα φώτα της πόλης, να ξεχωρίζεις ένα - ένα τους αστερισμούς, με τ' όνομά τους.

οι κορφές αντίκρυ, ήσαν χιονισμένες .
από τις καμινάδες ανέβαινε καπνός.
βάδισα ως το ξωκκλήσι με τις εικόνες σου.
χρώματα παντού του φθινόπωρου, που φεύγει.

photos

foteini

 

Στην καλύβα ψηλά στο βουνό

Ήρθα να μείνω δυό - τρεις μέρες. Δεν μ' άφισαν να φύγω, δεν χρειάστηκα παρακάλια γιά να παρατείνω...
Η ζωή εδώ είναι ήσυχη, ο καθένας είναι ήσυχος στη δροσιά με το βιβλίο του, δίχως ο ένας να ενοχλεί τον άλλο, καμιά φορά μες στην μέρα έρχονται χωρικοί, κάθονται και κουβεντιάζουμε .

Ο Στέλιος με αφίνει που και που να μαγειρεύω, χτες έφτιαξα πατάτες με ομελέτα, κόβουμε σύκα από συκιές ξέμπαρκες, έφτιαξα μαρμελάδα σταφύλι από σταφίδα ντόπια φρεσκοκομμένη,

photos foteini

η Κ. (το ταχυδρομικό περιστέρι μου) έφτιαξε μιάν ωραία Φανουρόπιτα και την τσακίσαμε, τα παιδιά ήρθαν και ξαναέφυγαν φασαριόζικα,
κατεβαίνουμε στη θάλασσα,

οι γείτονες, μου είπαν πως όσες ώρες λείπω στη θάλασσα ο Φελούπε ουρλιάζει και σκάει στο κλάμα,

μερικά βράδια, πολύ αργά είδαμε ταινίες, Still Alice, The Butler , 12 χρόνια σκλάβος , Οι υπηρέτριες,

  

κάθε νύχτα κοιμάμαι κουκουλωμένη με ελαφρύ πάπλωμα, 

προχτές είδαμε έναν γκρί λαγό τσουπωτό με δυό όρθιες αυτάρες.

Αύριο πιά, Κυριακή, πρέπει να επιστρέψω...

Στην καλύβα ψηλά στο βουνό

λιγοστά κοιμάμαι, να μη χάνω χρόνο από την ομορφιά, που έχει σκορπίσει ο Θεός στον κόσμο...

Κάθε πρωινό ο άρχοντας ήλιος ξαπλώνει πάνω στα νερά του κόλπου, χιμάει μέσα τους και τα ζεσταίνει. Ο επί γης παντοκράτωρ ήλιος !
Τα βράδια, όλοι του σύμπαντος οι αστερισμοί αστράφτουν στο στερέωμα.
Ερωτοτροπώ. Το πρωί με τον ήλιο, με τους αστερισμούς τη νύχτα.
Έχω ήδη, εδώ και χρόνια ξεκινήσει το μέτρημά τους. Τρείς χιλιάδες τετρακόσια είκοσι δύο λαμπερά αστέρια, τρείς χιλιάδες τετρακόσια είκοσι τρία αστέρια, τρείς χιλιάδες τετρακόσια είκοσι τέσσερα αστέρια πάμφωτα, άστρα του Κάντ , φέγγουνε μέσα στον Γαλαξία, εντός μου.

Στα βουνά , η πέτρα ακουμπά πάνω στην πέτρα.
Τα βράδια οι σκιές γίνονται μολυβιές, ανατριχιάζεις όταν φυσάει ο άνεμος μέσα στις καρυδιές, σε ξελογιάζει η σγουρή ευωδιά του βασιλικού, η μωβ ευωδιά της λεβάντας.
Σε ξελογιάζουν στη σέρα οι αγάπανθοι.

Όμως, η θάλασσα πέρα, φέρει της ήττας την αλμυρή γεύση.

στην καλύβα ψηλά στο βουνό

την επόμενη ημέρα της φωτιάς ...


κακή ήταν η χτεσινή μέρα.
η φωτιά ξεκίνησε στις δυό το μεσημέρι.
κατά τις 6 το απόγευμα, δεν έβλεπες γύρω τίποτα.
τα βουνά φαίνονταν θολά κι ώρες ώρες δεν φαίνονταν καθόλου. κι η θάλασσα κάτω.
όλα μες σε πυκνό καπνό.

photos foteini

δεν μπορούσες ν' ανασάνεις, κι όλοι ήσαν έτοιμοι γιά τα χειρότερα...
ευτυχώς δεν φύσηξε, έτσι, από γη και από αέρα, αργά έλεγξαν τη φωτιά.



σήμερα απ' το πρωί με το λάστιχο πλυσίματα απ' τις στάχτες.
το... εξωτερικό τουλάχιστον περιβάλλον βρίσκεται σε ολική επαναφορά.

στην καλύβα ψηλά στο βουνό

νύχτα αργά, στην ησυχία εδώ πάνω.
ακούω πέρα τα τσακάλια να σκούζουν.


ρεμβάζω γιατί χάνομαι...

στην καλύβα ψηλά στο βουνό...

Αμπέλια παντού ντυμένες οι πλαγιές.
Σε καμπόσες μέρες θα φουσκώσει εδωδά η σταφίδα, ψιλή ψιλή, μαύρη και ζουμερή, έτοιμη γιά του ήλιου τ' αλώνι .
Βλέπω εμπρός μου ένα από τα αποτελέσματα της "κρίσης"... Νιούτσικα κλήματα φρεσκοφυτεμένα ολούθε ! Η επιστροφή τ' ανθρώπου πίσω στη γη του !
"Τ' Αυγουστιάτικο φεγγάρι δεν το βρήκαμε"...
Βρυσούλες, Ξανθοχώρι, Ρέθι, Τρίκαλα Κορινθίας, περίπατος στη Ζήρεια.
Το καταφύγιο είναι στο βουνό πιό πάνω. Το καταφύγιο . Η κατα φυγή.
Έλατα, καστανιές, καρυδιές, χαράδρες, ελατοκυπάρισσα.
"...και τα αισθήματά μου επιστρέφονται..."
Ένας λαγουδάκος πετάχτηκε μες στα σκοτάδια. Ύστερα η σελήνη έπεσε στη θάλασσα.

του φθινοπώρου τα χρώματα

πολύ πρωί

απάνω στα ψηλά βουνά

του φθινοπώρου τα χρώματα

οι βουνοκορφές μέσα στα σύννεφα

και καπνός αναθρώσκων

περπατήσαμε στα βουνά απ' το χάραμα...
ανέβηκα στο ξωκκλήσι και κάθισα στο στασίδι.
ερμιά...

κατεβήκαμε στη θάλασσα.
η Κ. βούτηξε κι έκανε μπάνιο, η αδερφή μου κάπνιζε, εγώ ήπια ζεστό καφέ.

η φύση, σου ανυψώνει το ηθικό !