Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012


είναι ένα δωμάτιο με τέσσερις τοίχους και μ' ένα ταβάνι.
πουθενά δεν υπάρχει παράθυρο.
δεν υπάρχουν έπιπλα. είναι ένα γυμνό δωμάτιο, μήτε σκοτεινό, μήτε φωτεινό, κανονικής φωτεινότητας θα έλεγα.
και ήσυχο, χωρίς θορύβους.
το παιδί μέλισσα, το παιδί ζουζούνι, το παιδί έντομο, το παιδί παιδί αρχίζει να υπερίπταται.
πετάει χαμηλά, πετάει κι αγγίζει τους τοίχους, πετάει και φτάνει στο ταβάνι, πετάει διαρκώς, όμορφα, μαλακά, σιγανά κι αφίνει γύρω του έναν ήχο.
ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ
ζουμ, ζουμ.







4 σχόλια:

Ira Livadioti είπε...

πέρασα να πω μια καλημέρα και να εκφράσω τη χαρά μου για γραμμές σου που διαβάζω :)

foteini είπε...

@
γλυκό fouxour, τι γίνεσαι ;

εγώ έχω χαρά, που είσαι εδώ :)

να μη με συνερίζεσαι, που δεν περνάω στη γειτονιά.
βρίσκομαι σε φάση - στρυφνό, ακοινώνητο στραβάδι, που όμως έχει πολλή χαρά όταν κάποιος φίλος περνάει.

αν θες, στείλε μου μέηλ, πώς πάνε οι δουλειές σου.

σε φιλώ πολύ :)

Ανώνυμος είπε...

καλησπέρα :)

σου ήρθε το μέηλ :)

Ηρα

foteini είπε...

@
ναι, Ήρα μου.
σε ευχαριστώ πολύ :)