Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013


ακραία καιρικά φαινόμενα, καθώς και
ακραία κοινωνικά φαινόμενα, καθώς και
ακραία πολιτικά φαινόμενα
και πάει λέγοντας...

ψευτοδιαβάζω...
συγχρόνως τη Θαλασσινή Ωδή, Πεσσόα - Άλβαρο ντε Κάμπος, τους Δίδυμους της Βενετίας του Γκολντόνι και ξεκίνησα το Χειρόγραφο της Άκρα, του Coelho.
στην πραγματικότητα όμως, ΨΕΥ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ...
ανόρεχτα, χωρίς μυαλό μήτε γιά διάβασμα, μήτε γιά τίποτα.

είδαμε χτες στην Ταινιοθήκη "φιλιά εις τα παιδιά", στριφογύρισα και μέσα σ' αυτά τα δρομάκια που μ' αρέσουνε...
αλλάζει αλματωδώς αυτή η γειτονιά ! ήδη, έχει από πέρυσι το χειμώνα μεγάλη κι ολοφάνερη αλλαγή...
ανακάλυψα κι ένα μαγαζί με χειροποίητες εκ πλη κτικές τσάντες, άδικα όμως έκανα χαρά, γιατί ήσαν ακριβές ...
τέτοιες μέρες, τέτοια λόγια...

τι άλλο ; πλημμυρίσαμε σήμερα... φτάσαμε με το νερό ως το γόνα.
στενοχωρήθηκα πολύ γιά το παιδί που τρόμαξε μες τα νερά κι "έφυγε..."
δεν ξέρεις από πού να τα προφυλάξεις, τα παιδιά...

τα ποτάμια της πόλης των Αθηνών !
Κηφισός κακοποιημένος, Ιλισσός, Ηριδανός μπαζωμένοι...
που-θε-νά, που-θε-νά σε Ευρώπη, σε Αμερική, δεν έχει γίνει τέτοιο αίσχος... αίσχος !
ο μπαζωμένος φυσικός πλούτος της πόλης των Αθηνών...


τι άλλο ;
α, έχω φτάσει τη δουλειά ακριβώς στη μέση.
αργάαα αργάα, βαριάαα βαριάα...
μου αρέσει να αυτοσαρκάζομαι.








2 σχόλια:

genna είπε...

Ακραία, όλα ακραία...

φρικτή μέρα η χθεσινή, ας μας συμπονέσει το σύμπαν... :) :)

φιλιά

foteini είπε...

@
σε φιλώ, 30φυλλό μας :)