Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013


signature
foteini


Πρόκλου και Ιλαρίου μάρτυρος
Βερονίκης της αιμορροούσης σου,
αιμορροούσης κατ’ εξακολούθησιν...

Σε κολυμπήθρα βρίσκομαι βραχώδη και πήλινη.
Το δυτικό τοίχωμα αυτής, όρος Αιγάλεω λέγεται.

Στην λίμνη Κωπαϊδα των παλαιών ημερών
εργάτες σκυμμένοι στον ήλιο μαζεύουνε τώρα κρεμμύδια.
Ελιές παντού,
έρμη πατρίδα…
Στους λόφους, τους κάμπους με τ’ αφράτα χώματα, τους στερεμένους χείμαρρους, 
ελιές παντού.
Χεριές δεμάτια, χόρτο του ώριμου κίτρινου,
γεράκια νεοσσοί, να σοζυγιάζονται μες τα σιταροχώραφα.
Βραγιές στοιχημένες τα τρυφερά σου κλήματα,
έρμη πατρίδα.

Στη Λάρισα των Πελασγών, φυτρώνει το ρύζι.
Στ’ Αμπελάκια ρυζάρι
Βαθειά κόκκινα νήματα,  ξεβάψανε κι αυτά μες τη διχόνοια,
έρμη πατρίδα.
Κυπρίνοι ταξιδεύουν στον Πηνειό
Στρωμένες κρεβατίνες στη Ραψάνη
Γκορτσές παντού κι Ελληνικές πικροδάφνες.

Τούμπες σεπτές σπαρμένες ένα γύρο,
άσπλαχνα αλέτρια οργώνουν τα πολύτιμα σπλάχνα τους
Ηλιοτρόπια να λατρεύουν τον ήλιο
Γούρνες μ’ αγκάθια κι ερωδιούς

Τι καλωσύνη ο τόπος σου,
έρμη πατρίδα …










4 σχόλια:

genna είπε...

«Τι καλωσύνη ο τόπος σου,
έρμη πατρίδα …»

τα είπες ΟΛΑ!!!!

καλημέρες Κυριακάτικες, παγωμένες!!!!!

φιλιά

foteini είπε...

@
όχι γιατί είναι δικός μας αυτός ο μικρός τόπος πάνω στη γη,
αλλά έχει μόνος του
τις προδιαγραφές να είναι ένας παράδεισος...

πώς καταστρέψαν αυτή τη γη...

"Έλα, της θάλασσας θεριό
και του πελάγου μπόρα,
το φοβερό σκουπιδαριό,
να διώξεις απ’ τη Χώρα!"

στίχοι Νίκου Γκάτσου.
ουδέν σχόλιον και
ο νοών νοείτω...


:) Κυριακάτικο φιλί,
30φυλλιά μου

Μινωΐτισσα είπε...

υπεροχο το ποιημα,και καταλυτικος ο επιλογος...συγχαρτηρια.

foteini είπε...

@
σε ευχαριστώ πολύ, καλή μου,
γιατί περνάς :)


έχουμε δυστυχώς ξαναζήσει εποχή,
όπου εκφραζόμασταν
μέσα απ' τη μουσική κι από σπουδαίους στίχους τραγουδιών...

σε φιλώ :)