Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

the lobster
ταινία του Γ. Λάνθιμου

Συμβολική ταινία.
Δύσκολη.
Βλέποντάς την δεν έκανα αυτόματη μετάφραση, την γυρίζω όμως κατόπιν στο μυαλό μου και μετα φράζω...
Surréalisme.
Πολύ σκληρή ταινία. Όχι γιά τα γούστα μου. 
Πραγματεία πάνω στην μοναχικότητα.
Πόσο σκληρή μπορεί να είναι η μοναχικότητα από μόνη της, αυτή καθ' εαυτή.
Πόσο σκληρά και ρατσιστικά μπορεί να την αντιμετωπίζει η κοινωνία.
Πόσο σκληρά και ρατσιστικά μπορεί η μοναχικότητα να αντιμετωπίζει την κοινωνία.
Πόσο σκληρή, τέλος, μπορεί να είναι η πραγματική αγάπη.

Στο ξενοδοχείο (μικρή κοινωνία) το μότο ήταν "αν δεν ερωτευθείς, γίνεσαι ζώο".
Η ειλικρίνεια αισθημάτων ελέγχεται. Παντοιοτρόπως.
Στο δάσος (η αγέλη) απαγορεύει τα αισθήματα. 
Αν υπάρξει έρωτας πρέπει να συντονιστείς.
Οι τελευταίες σκηνές του έργου δείχνουν πόσο σκληρή μπορεί να είναι όμως και η αληθινή αγάπη.
Έτσι τα κατάλαβα, με πολλές παραμέτρους όλ' αυτά, πολλές διακυμάνσεις και φυσικά με μερικά σκοτεινά σημεία.




Στην απέναντι μάντρα άνθισαν οι πασχαλιές. 
Τέλος Οκτώβρη, άνθισαν οι πασχαλιές ! έκοψα λίγες και τις έβαλα στο ποτήρι, να τις μυρίζω. 







 

Δεν υπάρχουν σχόλια: