.

« INSULAM DE LO OTHONO,
INSULAM ERIGUSE,
DYAPOLO, MATRACHE…»

.
.

οι φωτογραφίες είναι της
foteini

.
η
Ερείκουσα
των Διαποντίων Νήσων
.
.
.
.

.
το χειμώνα, ίσως 50 κάτοικοι
.

.

.

.

.
το χειμώνα,
το δρομί είναι χείμαρρος, που χύνεται στη θαλασσα.
.

.
το καλοκαίρι,
περνάς ανάμεσα στις στεγνές καλαμιές και στις γουστέρες
.


.
.
ξημερώνει η μέρα !
.

.

.
δες, ψυχή μου, πόσο διάφανο γίνεται ξάφνου το νερό !
.

.
δες πώς φωτίζει !
.

.
δες, ψυχή μου !
.
.
δες το κρυστάλλινο !
.

.
δες, θάλασσά μου !
.

.

.

.

.
.
Εξήνθησεν η έρημος, ωσεί κρίνον, Κύριε !
.

Εγώ άνθος του πεδίου, κρίνον των κοιλάδων

ως κρίνον εν μέσω ακανθών,

ούτως η πλησίον μου ανά μέσον των θυγατέρων.

άσμα ασμάτων

.

μόνο γι' αυτό είμαι ωραία, σαν κρίνο ολάνοιχτο

Μαρία Πολυδούρη

.

Αγαλλιάσθω έρημος και ανθείτω ως κρίνον

Ησαΐας, Κεφ. λε'

.
δες, ψυχή μου το φεγγαράκι σου !
.

.

.

.

.
μπρρρ...
αχινοί ...
.
.
άλλα χρώματα στο σούρουπο !
.

.

.
καρέ - καρέ
ο ήλιος βυθίζεται !
.

.

.

.

.

.

.

.

.
λίγο ακόμα
.
.
λίγο ακόμα
.
.
κι άλλο λίγο
.
.
κι άλλο
.
.
λίγο
.
.
λίγο
.
.
κι άλλο
.
.
λίγο
.
.
λίγο ακόμα
.
.
χάνεται
.
.
πάει...
.
.

.

.

.

.

.

.
L'Homme et la Mer

	Homme libre, toujours tu chériras la mer!
	La mer est ton miroir; tu contemples ton âme
	Dans le déroulement infini de sa lame,
	Et ton esprit n'est pas un gouffre moins amer.
5	Tu te plais à plonger au sein de ton image;
	Tu l'embrasses des yeux et des bras, et ton coeur
	Se distrait quelquefois de sa propre rumeur
	Au bruit de cette plainte indomptable et sauvage.
	Vous êtes tous les deux ténébreux et discrets:
10	Homme, nul n'a sondé le fond de tes abîmes;
	O mer, nul ne connaît tes richesses intimes,
	Tant vous êtes jaloux de garder vos secrets!
	Et cependant voilà des siècles innombrables
	Que vous vous combattez sans pitié ni remords,
15	Tellement vous aimez le carnage et la mort,
	O lutteurs éternels, ô frères implacables!

.

Charles Baudelaire
.

.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.

.
15 Ιουλίου .
.
"...εορτάζοντας τη μνήμη των αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης..."
.
.
μεσημέρι
.
εμφανίστηκε στα πέριξ ένας κόρακας ! ίσως ήταν τρομαγμένος...
δεν ξέρω πώς ξέφυγε κατά δω ...
έκρωζε δυνατά, χτυπούσε τα φτερά του και πέταγε από πεύκο σε πεύκο...
τα περιστέρια κι οι δεκαοχτούρες τρόμαξαν κι αυτά και ξεφώλιασαν ομαδικά, με θόρυβο.
δεν θυμάμαι να ξαναείχα δει ζωντανό κοράκι. κρίμα,δεν πρόλαβα να το φωτογραφίσω.
κρα, κρα, κρα, σε ξεκουφαίνει !
.
.
.
.

.
.
.
.
.
.

.
« INSULAM DE LO OTHONO, INSULAM ERIGUSE, DYAPOLO, MATRACHE…»
.
Ερείκουσα

.

signature
foteini

.
Παρασκευή 8/7/11

.
"δεν έχω ήχο..."
.
το να διεκδικείς σιωπηρά - εννοώ, το να ζητάς με σιγή -
δεν είναι οπωσδήποτε τρόπος που υπολείπεται σε ένταση
από μιά σθεναρή, ηχηρή διεκδίκηση.
τουναντίον !
κάποτε, η σιωπηρή διεκδίκηση μπορεί να είναι τόσο σθεναρή, οξεία και εκκωφαντική,
όσο οξύ και σοβαρό είναι το υπό διεκδίκηση ζήτημα.
.
σιγή.
ισοβαρής.
αντιστοίχως ανάλογη.

.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.

κι οι γλάροι
τα γοργόφτερα πουλιά
λευκό μπαλέτο στα σκοτάδια…

.

.

Μικρό ημερολόγιο ταξιδιού

.

- συνέχεια -

στη θάλασσα
.

είπες "η θάλασσα είναι μέσα μας !"

και στάθηκε λόγος παρηγορίας αυτός, θάλασσά μου.
μα, τί όμορφα είναι σήμερα,
να κολυμπάω μες στα γαλάζια νερά !
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Σάββατο 9/7/11
.

κήπους από άμμο συνάντησα.
σπαρμένοι μέσα οι λευκοί κρίνοι
που αγαπάς.
σπάνιοι.
τρυφεροί και άγριοι.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Κυριακή 10/7/11, αργά
.

γκιών γκιών, το κύμα
.
γκιών γκιών, ψηλά στο κατάρτι ένα φως
.
γκιών, κι άλλο κύμα
.
γκιών, άλλο κατάρτι, άλλο φως
.
γκιών,
.
βουλιάζουν τα πόδια μου σε άγριους κρίνους .
.
.
.
.
.
.
.

Κυριακή 10/7/11, αργά
.

τις νύχτες, ακούω το τριζόνι
ακούω την ουρά της γουστέρας να βροντάει στην άμμο
.
τις νύχτες, ακούω στα νερά
του άλμπατρου την ανοιχτή δρασκελιά
.
padam, padam, padam
μιά άγκυρα σηκώνεται στο σκοτάδι.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Δευτέρα 11/7/11
.

τραγουδάει ο Γύφτος της νεανικής ηλικίας μας.
ξημερώνει άλλη μέρα.
το φεγγάρι χυμένο στη θάλασσα.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Τρίτη 12/7/11, πρωί
.

έκανα κακόν ύπνο.
κοιμήθηκα στις 12.30. ξύπνησα στις 3.30 και βγήκα στο μπαλκονάκι της θάλασσας.
το απόλυτο σκότος.
ως κι οι μουστερίτσες, που τρεχαλάν όλη μέρα στο χείμαρρο, έπαψαν να ακούγονται. μήτε οι καλαμιές θροϊζουν.
ξαναπέφτω. ξυπνάω στις 5.
ανοίγω διάπλατο το πατζούρι. σα να σπάει το σκοτάδι μιά στάλα.
πέφτω πάλι. ξυπνάω στις 7.
βάζω μαγιώ και κατεβαίνω. ψυχή τριγύρω...
κι εσύ θα ξυπνούσες αξημέρωτα... με χίλια χάδια. τι λέω με χίλια ;! με δυό χιλιάδες χάδια ή και με τρείς.
στην άμμο, ζωγραφισμένη η πατούσα του γλάρου και το βαρύ του περπάτημα.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
πήγα στην έκθεση του boissonnas
.
μαγική ! μαγική ! μαγική !
τράβηξα φωτογραφία στη φωτογραφία...
.
δεν υπάρχουν λόγια ...




.
.
.
.
.

.
στην πεζούλα...
.
.
κάθισα τώρα αργά στην πεζούλα. δύει το φεγγάρι. ξαπλωτό, δυνατόχρωμο, δύει πέρα απ' τη θάλασσα...
.
έχει μιά ζέστη που κολλάει επάνω σου, σαν κόλλα...
.
μου έτυχε και κάτι αστείο απόψε. ακόμα γελάω δηλαδή...
περίμενα στην πλατεία τη Ντέπυ να πάμε γιά ένα ποτό, κι ως νάρθει κάθισα σ' ένα παγκάκι να περιμένω.
στο παγκάκι κάθονταν δυό γριούλες και κουβεντιάζανε.
όταν κάθισα, τους είπα "καλησπέρα σας"
"καλησπέρα" μου απαντάνε κι οι δυό μαζί.
έπειτα από λίγο, γυρίζει η μιά και με κοιτάζει. "ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ;" μου λέει.
"μάλιστα, απαντάω χαμηλόφωνα, Ελληνίδα είμαι"
τότε εκείνη που ΔΕΝ επείστηκε, γυρίζει, με ξανακοιτάει, και μου λέει παρηγορητικά : "Ε, ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ, παιδάκι μου, ΑΠ' ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ" !
.
doing !
.
πίνοντας μετά, στο petite fleur, spumante με φράουλα, γελάσαμε με την ψυχή μας με τη Ντέπυ. ακόμα γελάω...
συμβαίνει συχνά όταν μου μιλάνε, ειδικά από καταστήματα, να μου απευθύνονται Ιταλικά ή Αγγλικά, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ, ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ !
νομίζω, θα γελάω όλη νύχτα, κι άλλο ακόμα ...
.
.
έχω σχέδια γιά αύριο το πρωί !
σαν ξημερώσει η μέρα, λογαριάζω να πάω πολύ πρωί στην πόλη να πιώ έναν καφέ της προκοπής,
9 η ώρα που ανοίγει η έκθεση του Boissonas να είμαι εκεί,
κι ύστερα να πάω στο αρχαιολογικό μουσείο - αν και εφόσον εδέησε να ανοίξει... θα δούμε...
.
μικρέμουμότσαρτ,
καλή νύχτα .
.
.
.
.
.
.

.
10 π.μ.
.
βαθειές χαρακιές στα βουνά
ποτάμια χαραματιές δίχως νερό
χωρίς νερό χείμαρροι
ο ορίζοντας και η θάλασσα ένα ευθύ μπλε
.
.
.
.
.
.
2 μ.μ.
.
παραλλαγή
.
βαθειές χαραματιές στα βουνά
στεγνά ποτάμια σχηματίζουν Δέλτα
τρέχουν στεγνά τις ραχοκοκκαλιές
έπειτα, χύνονται στις κορφές των ορέων.
στεγνά.
.
.
.
.
.
.
3 μ.μ.
.
παραλογι-
.
παρα- λογ- ισμός
.
βαθειές χαραματιές στα βουνά
στεγνά ποτάμια σχηματίζουν Δέλτα
τρέχουν στεγνά τη ραχοκοκκαλιά των ορέων
έπειτα χύνονται στις κορφές
στεγνά
.
πέρα ο ορίζοντας και η θάλασσα
μιά ευθεία γραμμή
μπλε
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
4 μ.μ.
.
ανάμεσα σε φυλλωσιές tilleuls
πάνω στις ακακίες και σε φανάρια Βενετσιάνικα
ένα μισό φιλικό φεγγάρι
μου γνέφει
.
τρελά πετροχελίδονα
και ντουβάρια χοντρά.


.
.
.
.

.
το ΔΕΛΤΙΟ που αγάπησα !
.

Σύμφωνα με τους εθελοντές της Φιλοζωϊκής Κίνησης Κέντρου, ο μέχρι πρότινος Λουκάνικος ακούει στο όνομα Θοδωρής .

Οι εθελοντές της Φιλοζωϊκής Κίνησης Κέντρου στέλνουν, εκ μέρους του, ένα διευκρινιστικό τηλεγράφημα:

"Είμαι καλά και σε απόλυτη υγεία, STOP

δεν έφαγα φόλα, STOP

δεν μου ήρθε κατακέφαλα δακρυγόνο, STOP

δεν αδυνάτισα, STOP

δεν με πήρε ο Καμίνης, STOP

δεν με συνέλαβε ο μπόγιας, STOP

δεν τραυματίστηκα, όπως γράφουν αυτές τις ημέρες διάφοροι, STOP

δεν θεάθηκα καν σε αυτά τα γεγονότα, άρα κανείς δεν με είδε! STOP

είπα να απέχω για λίγο, να ξεκουραστώ! STOP

δεν ψάχνω για φιλοξενία ούτε τώρα ούτε στο μέλλον, αν και ευχαριστώ όλους για την προσφορά τους! Ας φροντίσουν αδεσποτάκια από άλλες περιοχές που έχουν περισσότερη ανάγκη! STOP

δεν με βλέπετε, γιατί δεν θέλω να με δείτε! STOP

σε λίγο θα είμαι πάλι κοντά σας! STOP

Μην ανησυχείτε άδικα, είμαι καλά, STOP

Η διασημότητα μου κάνει κακό, παρακαλώ να το καταλάβετε! STOP

Οι άνθρωποι που με φρόντιζαν και προστάτευαν, συνεχίζουν να το κάνουν καθημερινά και αδιάκοπα! STOP

Σας ευχαριστώ όλους! STOP

Θοδωρή με λένε, σε αυτό ακούω και όχι στο Λουκάνικος! STOP

Ο δικός σας Θοδωρής, STOP

.

Υ.Γ. Συγνώμη, που σας στέλνω τηλεγράφημα, αλλά ακόμα δεν έχω πάρει computer! Είμαι κατά της τεχνολογίας! STOP"

.

Πηγή: adespoto.gr

.
.
.
.
.

το σκυλί και τα μάτια σας, ρεμάλια !
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.
.

.

Μαρία Πολυδούρη
.

.

Ὅσον ἡ ἀγάπη ἀβάσταχτα μεγάλωνε καὶ τόσο
τὴ μόνωσή της ὅριζα καὶ τὸ κρυφὸ μαρτύριο.
(Κι ὁ ἴσκιος της θὰ ἐβάραινε, πῶς νὰ στὴ φανερώσω;)
Μὰ τάχα μὴν ἀπόκλινε μοιραῖα πρὸς τὸ μυστήριο;
Τοῦ μυστηρίου γέννημα μὴν ἦταν καὶ μαζί του
ἀξιώνοταν περήφανα τὸ φῶς ν᾿ ἀπαρνηθῆ,
τὸ λίγο φῶς ποὺ μοὔδινες, ξεγέλασμα τοῦ ἀδύτου
πού ῾όρισε πρὸς τὸ δρόμο σου τὸ βῆμα μου νὰ ῾ρθῆ;
Δὲν ξέρω τίποτε νὰ πῶ στὴ σκέψη ποὺ μὲ δέρνει
τὶς νύχτες καὶ τὶς μέρες μου, πιὸ νύχτες πιὸ θλιμμένες.
.
..............................................................................
.
.
.
.
.
.

.
σηκώθηκα πολύ πρωί.
ύστερα πήρα ένα καλαθάκι, βγήκα στο χωράφι και μάζεψα μικρά άγρια, αγουρωπά ακόμα συκαλάκια
.

.ύστερα, πήγα νωρίς στη θάλασσα. κολύμπησα αρκετά. μάζεψα κι αχιβαδούλες
.

.
ύστερα, βρήκα κι ένα ...βιολο-
βιολο-
βιολόσχημο, τάχα ...
γιά παιχνίδι το καδράρισα στη σαγιονάρα.
.

.
αυτά.
τίποτε
άλλο,
mikremou.
.
.
.
.
.
.

.
mikremozart,


σήμερα δεν κρατήθηκα. μπήκα στη θάλασσα.
κολύμπησα 10 λεπτά, ύστερα σα να ένιωσα μιά αδιαθεσία και βγήκα.
κάθισα στον ίσκιο κι έψαχνα τριγύρω γιά αχιβάδες. βρήκα μιά αχιβαδούλα, έπειτα βρήκα κι άλλη μία.
αύριο θά είναι καλύτερα.
λέω να ξυπνήσω κατά τις 7, θα πάω στη συκιά να μαζέψω μικρά συκαλάκια, γιά να φτιάξω τη Δευτέρα συκαλάκι γλυκό κουταλιού.
θα προσπαθήσω, αύριο να πάω αρκετά πρωί στη θάλασσα, δηλαδή γύρω στις 9.
μετά μαζεύεται πολύς κόσμος, και θάχει ζέστη.
έπειτα θάρθω στο περβόλι και θα καθίσω ως το μεσημέρι να διαβάσω. κοντεύω τη "Νέμεση" του Roath. μου αρέσει. καλά γράφει.
απόψε ήρθε ένας φίλος και μου έφερε φρούτα απ' το κτήμα του στο Μαρκόπουλο. καθίσαμε στη δροσιά και κουβεντιάσαμε. μου αποθάρρυνε λίγο την ιδέα, να ανοίξω το μαγαζί που σκέφτομαι... θα δούμε...
κάθομαι έξω, έχει αρκετή δροσιά, φωνάζουν αδιάκοπα τα τριζόνια, φωνάζει μακριά ο γκιώνης, νωρίτερα πέρασε γιά λίγο η κουκουβάγια.

μικρέμουΜότσαρτ
μεγάλη αγκαλιά

signature
αμπάρ woman :)
.
.
.
.
.